Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 czerwca 2011 r. M. B. złożył w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej kopię pisma (odwołania - sprzeciwu), z którego wynikało, że stanowi skargę sądowoadministracyjną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...]. Pismo zostało przekazane Sądowi przez Kolegium wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. Wskutek wezwania Sądu (z dnia 21 lipca 2011 r.) do usunięcia braków formalnych skargi (poprzez jej podpisanie lub nadesłanie oryginału) skarżący odpowiedział, że "nie pisał żadnej skargi do Sądu w Rzeszowie" (pismo z dnia 25 lipca 2011 r.). Oryginał skargi został przekazany przez Kolegium za pismem z dnia 15 lipca 2011 r. Kolejnym wezwaniem (z dnia 28 lipca 2011 r.) Sąd zobowiązał skarżącego do złożenia jednoznacznego oświadczenia potwierdzającego fakt złożenia skargi, pod rygorem uznania, że skarga nie była przez niego składana. Pomimo upływu wyznaczono terminu do Sądu nie wpłynęło takie jednoznaczne oświadczenie skarżącego. Wyłącznie pismem złożonym 9 sierpnia 2011 r. w Ośrodku Pomocy Społecznej (następnie przekazanym Sądowi) skarżący wyraził swoje niezadowolenie z czynności egzekucyjnych prowadzonych wobec niego.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Skoro M. B. został pouczony o rygorze bezskuteczności złożonej przez niego skargi i nie oświadczył w wyznaczonym terminie, że jego wolą jest złożenie skargi, Sąd obowiązany jest przyjąć, że skarżący nie pragnął składać skargi. Z tych względów, skoro M. B. jest wyłącznym skarżącym, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe z przyczyn natury podmiotowej. Jako takie podlega umorzeniu.
Z przedstawionych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art.116 § 1 pkt 3 i art. 116 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.