Uzasadnienie
M. P. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego. Wniosek, o którym mowa został poprzedzony doręczeniem skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł z tytułu złożenia skargi sądowoadministracyjnej.
Postępowanie wyjaśniające pozwoliło ustalić następujące okoliczności życia wnioskodawczyni: M. P. jest osobą schorowaną i w podeszłym wieku. Jej mąż urodził się [...] 1935 r. Gospodarstwo domowe prowadzone jest w domu pow. 120 m². Małżonkowie P. utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 1’823 zł.
Stwierdzono, co następuje:
Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przesłanki przyznania prawa pomocy określa natomiast art. 246 wyżej powołanej ustawy. Na mocy art. 246 § 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek w niniejszej sprawie dotyczy nie tylko zwolnienia od kosztów sądowych, ale również ustanowienia fachowego pełnomocnika wykonującego zawód radcy prawnego. Z tego wzglądu strona zobowiązana jest wykazać brak jakichkolwiek możliwości pokrycia kosztów finansowych prowadzonego postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Tymi kosztami są koszty sądowe, czyli opłaty i wydatki oraz wynagrodzenie przysługujące fachowemu pełnomocnikowi.
Po zapoznaniu się z treścią uzasadnienia wniosku PPF, nie można dostrzec potrzeby udzielenia stronie skarżącej prawa pomocy w najszerszym zakresie tej instytucji. Na prawo pomocy w tym zakresie może liczyć strona, która z uwagi na stan ubóstwa żyje poniżej progu minimum socjalnego. M. P. posiada pewne składniki majątku, które bez problemu mogą zostać wykorzystane dla kontynuowania postępowania. Skarżąca otrzymuje stałe dochody, posiada wraz z mężem obszerny lokal mieszkalny oraz zasoby gruntowe. Jej sytuacja nie należy do ciężkich, wymagających najszerszej pomocy od Państwa.
Nie oznacza to, że M. P. w ogóle nie spełnia warunków do otrzymania prawa pomocy. Ocena Jej zdolności płatniczych pozwala uznać spełnienie przesłanek do częściowego przyznania prawa pomocy, polegającego na zwolnieniu od pewnej części kosztów sądowych. Strona osiąga, co prawda stałe dochody, lecz ich wysokość jest niewystarczająca do pełnego uczestniczenia w kosztach postępowania. Należy zauważyć, że wpis sądowy w wysokości 500 zł jest znaczącą częścią osiąganych przez rodzinę dochodów. Odmowa przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie tego prawa ze względu na wiek skarżącej, ponoszone wydatki na leki i inne wysokie koszty koniecznego utrzymania doprowadziłaby do powstania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym rodziny. Pod pojęciem utrzymania koniecznego należy rozumieć, właściwy dla strony stan prawidłowej egzystencji. Nie spowoduje zachwiania podstaw koniecznego utrzymania rodziny uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 50 zł. Pozostałe koszty sądowe zostaną zniesione na mocy niniejszego orzeczenia, jeżeli nastąpi jego uprawomocnienie
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 i 2, art. 258 § 2 pkt 7 p.s.a.