Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "organ") decyzją z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w sprawie zobowiązania A.L. (dalej: "skarżący") do ponoszenia odpłatności za pobyt matki w Domu Spokojnej Starości w [...]. Znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru wskazuje, że decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 10 marca 2022 r.
Pismem z dnia 12 kwietnia 2022 r. skarżący wniósł skargę na ww. decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Z załączonej koperty, w której przesłano skargę, wynika, że została ona nadana w placówce pocztowej na adres organu w dniu 12 kwietnia 2022 r. (k. 25 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329; dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak natomiast stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 10 marca 2022 r., a zatem ustawowo określony trzydziestodniowy termin przewidziany na wniesienie skargi upłynął z dniem 11 kwietnia 2022 r. (poniedziałek), mając na uwadze art. 83 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarga została wniesiona w dniu 12 kwietnia 2022 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego na jej wniesienie. Okoliczność ta w świetle przytoczonych wyżej regulacji, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Sąd zaniechał wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, gdyż z powyższych przyczyn i tak podlegała ona odrzuceniu.