Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 marca 2013r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie odmówił M. B. przyznania prawa pomocy obejmującego ustanowienie radcy prawnego.
W dniu 10 kwietnia 2013r. do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął sprzeciw od powyższego postanowienia, złożony przez Z. B. W dniu 22 maja 2013r. skierowano do Z. B. wezwanie do podpisania sprzeciwu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu (na adres upoważnionego do odbioru korespondencji – P. K.) w dniu 3 czerwca 2013r. Mimo upływu zakreślonego terminu do dokonania tej czynności Z. B. nie uczynił zadość wezwaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.
Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Niepodpisanie sprzeciwu przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika stanowi brak formalny tego środka, który podlega uzupełnieniu w trybie określonym przepisami art. 49 P.p.s.a.
Zgodnie z art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił sprzeciw Z. B. Niezależnie od powyższego, Sąd zauważa, że zgodnie z art. 252 § 3 P.p.s.a. postanowienie co do przyznania lub odmowy prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Stroną postępowania toczącego się w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest więc wyłącznie wnioskodawca.
W okolicznościach sprawy z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wystąpił M. B., natomiast sprzeciw złożony został przez Z. B. Tym samym uznać należy, że nawet gdyby środek zaskarżenia nie był obarczony brakiem formalnym w postaci podpisu, to i tak podlegałby odrzuceniu jako niedopuszczalny.