Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpoznaniu odwołania A. Sp. z o.o., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie przedłużenia zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2004 r. znak: [...] na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
A. Sp. z o.o. złożyła skargę na tę decyzję, zarzucając naruszenie szeregu przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r., Nr 4, poz. 27, ze zm.), a także art. 129 i art. 138 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, ze zm.). Skarżąca spółka wskazała na przewlekłe załatwianie sprawy przez organy, a także nieformalne naciski ze strony przedstawicieli administracji rządowej, które w efekcie spowodowały umorzenie postępowania wobec zmiany przepisów prawnych.
Przystępując do rozpoznania niniejszej skargi Sąd ustalił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi spółki [...] sp. z o.o., sygn. akt III SA/Gd 352/10, również dotyczącej przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, skierował pytanie prawne do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE L.98.204.37, ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
Na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na skierowanie opisanego wyżej pytania prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Od dnia uzyskania przez Rzeczypospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, tj. od 1 maja 2004 r., zasada praworządności, wyrażona w art. 6 k.p.a. oznacza, iż organy administracji publicznej zobowiązane są przestrzegać nie tylko przepisów prawa krajowego, ale i prawa wspólnotowego.
W związku z tym dokonywana przez sądy kontrola administracji publicznej sprawowana pod względem zgodności z prawem obejmuje również kontrolę pod względem zgodności z prawem wspólnotowym, które od dnia 1 maja 2004 r. stało się częścią obowiązującego w Polsce porządku prawnego, w tym także z aktami normatywnymi wydawanymi przez organy Unii Europejskiej w randze rozporządzeń i dyrektyw.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu tego rodzaju sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie, bowiem toczące się postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej obejmujące kwestie zgodności przepisów ustawy będącej podstawą prawną zaskarżonej decyzji z przepisami prawa wspólnotowego, ma wpływ na ocenę legalności w niniejszej sprawie, a w konsekwencji na wynik kontroli sądowej.
Z tych względów, w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie.