Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2007 r., nr [...] orzekającej o wymeldowaniu R. B. i K. B. wraz z małoletnimi dziećmi J. B. i W. B. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego w M. przy ul. W. [...].
W dniu 13 lutego 2008 r. (data nadania w UP M.) skarżący złożyli do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazali, że "wniosek jest uzasadniony tym, iż do wyprowadzenia się z miejsca stałego zameldowania byli zmuszeni zachowaniem się uczestnika L. B.". Ponadto podali, że obecnie prowadzona jest przed Sądem Rejonowym w M. sprawa przeciwko L. B. o podział majątku. Podkreślili oni, że okoliczności związane z przymusowym wyprowadzeniem się skarżących wskazują na możliwość zmiany zaskarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006 - Lex Polonica nr 1241556).
W ocenie Sadu niebezpieczeństwo takie nie zostało uprawdopodobnione. Wymeldowanie skarżących z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego nie powoduje bowiem trudnych do odwrócenia skutków, ani tym bardziej niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a.
W sprawie niniejszej podniesione przez skarżących okoliczności do takich konsekwencji nie prowadzą, a wymeldowanie z miejsca pobytu stałego nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny.
Skarżąca K. B. skorzystała z przysługującego jej prawa i wystąpiła do Sądu Rejonowego w M. z wnioskiem przeciwko jej byłemu mężowi L. B. o podział majątku wspólnego. Jeśli więc w tym postępowaniu - prawa skarżącej do wspólnego lokalu zostaną uwzględnione, (po rozważeniu interesów całej rodziny) i zostanie jej przydzielony lokal to wówczas skarżąca i jej dzieci (jeżeli ponownie zamieszkają oni w tym mieszkaniu) - będą mogli być zameldowani w drodze czynności materialno - technicznej.
Nadto należy wyjaśnić, że sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie dokonuje oceny zawartości skargi /postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r. FZ 163/04, niepubl./. Stąd też nie może badać podanych w nim okoliczności związanych z przymusowym wyprowadzeniem się skarżących z lokalu mieszkalnego, a które będą przedmiotem oceny dopiero w toku rozprawy.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.