Uzasadnienie
H.S. wystąpiła ze skargą na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [.] października 2016 r. nr [.], którą zreformowano decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.][ z dnia [.] maja 2016 r. nr [.], zatwierdzając projekt budowlany rozbudowy i nadbudowy budynku gospodarczego położonego na działce nr ewid. 1986/6 w [.], udzielając WM pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy ww. obiekcie oraz nakładając na niego obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
W piśmie z dnia 15 lutego 2017 r. HS zgłosiła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że wznowienie robót przy ww. inwestycji naruszy jej ważny interes i doprowadzi do wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Wznowienie robót przy budynku "wchodzącym bezpośrednio" w jej nieruchomość zakłóci korzystanie z niej ponad przeciętną miarę i doprowadzi do obniżenia jej wartości oraz uniemożliwi jej prawidłowe zagospodarowanie i ograniczy dostęp światła. W przypadku zaś uwzględnienia skargi inwestor nie będzie chciał przywrócić stanu poprzedniego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w [art. 61] § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej powinien być należycie umotywowany, jakkolwiek - mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13, Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Rozpoznanie wniosku odbywa się jednak bez badania zasadności skargi.
Z akt sprawy wynika, że poddana kontroli Sądu sprawa, prowadzona na skutek interwencji skarżącej podjętej w 2001 r., dotyczy legalizacji popełnionej przez MW samowoli budowlanej, realizowanej bez pozwolenia na budowę. Chodzi zatem o obiekt już istniejący. Ze stanowiska organów wynika, że inwestor dokonał rozbudowy i nadbudowy istniejącego budynku gospodarczego. Rozbudowę zrealizowano od strony własnej działki inwestora, a nadbudowa polegała na zmianie wysokości ścian osłonowych. Zakres przewidzianych do wykonania robót mających na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, według oświadczenia zawartego w projekcie budowlanym zamiennym stanowiącym załącznik do decyzji PINB z dnia [...] maja 2016 r., ma nie mieć wpływu na zmianę podstawowych gabarytów budynku. Nie ulegnie zmianie powierzchnia zabudowy, układ ścian, ilość kondygnacji, funkcja obiektu. Brak zatem podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalający na wznowienie robót budowlanych może dla wnioskodawczyni wywołać negatywne skutki określone w art. 61 § 3 Ppsa, skoro sporny obiekt już istnieje.
Winny to bowiem być dodatkowe skutki, wykraczające poza zwykłe konsekwencje wykonania decyzji. We wniosku nie podano zaś, na czym ewentualnie może polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i jakie ewentualne trudne do odwrócenia skutki mogą zostać spowodowane nie tyle istniejącym obiektem, co przewidzianym do wykonania zakresem robót budowlanych. Sąd nie posiada bowiem kompetencji do nakazania wstrzymania użytkowania obiektu, lecz tylko wykonania decyzji administracyjnej.
Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.