Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 590/18
Uzasadnienie
D.O. i B.O. (dalej: Skarżący) w sprawie ze skargi na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowieniu wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując wniosek trudną sytuacją zdrowotną obojga małżonków (znaczny stopień niepełnosprawności) i materialną. Do wysokich kosztów leczenia (leki, akcesoria pomocnicze, materiały higieniczne) doliczyć należy koszty wielu rat kredytowych, z których spłatą Skarżący sobie nie radzą. Pomocy finansowej w spłacie zobowiązań i bieżącym utrzymaniu udziela im rodzina (dorosłe dzieci). Jako dochody Skarżący wskazali świadczenie emerytalne Skarżącej w wysokości 1337,38 zł i rentę inwalidzką Skarżącego w wysokości 1867,48 zł. Jako majątek wskazali mieszkanie o pow. 49 m² i wartości ok. 150.000 zł, budynek młyński (zabytek objęty prawną ochroną konserwatorską wpisany do rejestru zabytków) i budynek mieszkalny o pow. 35 m² (obciążone kredytem). Podali, że stałe zobowiązania miesięczne to kredyty i pożyczki ok. 3000 zł, energia elektryczna ok. 125 zł, gaz z butli 54 zł, Internet 51 zł, telefon 62 zł, TV 27 zł, leki 500 zł, artykuły higieniczne dla Skarżącego 400 zł, wyżywienie ok. 1000 zł, wywóz nieczystości rocznie 77 zł, podatek od nieruchomości za rok 312 zł, opał 4000 zł rocznie.
Do wniosku załączono liczną dokumentację, mającą uprawdopodobnić przesłanki przyznania prawa pomocy. Skarżący wezwani do złożenia dodatkowych wyjaśnień w kwestii swojej sytuacji majątkowej podali, że otrzymują dodatek pielęgnacyjny w związku ze złym stanem zdrowia, co stanowi dodatkowe źródło finansowania ich wydatków. Dodatkowo Skarżący uzyskuje pomoc na leczenie w wysokości 500 zł kwartalnie w postaci zapomogi. Skarżący wynajmują swoje mieszkanie za czynsz 1200 zł miesięcznie. Pomocy udziela rodzina w postaci zakupów żywnościowych i finansowania m.in. leczenia.
Ponadto Skarżąca na bieżąco zaciąga w różnych instytucjach kolejne pożyczki, z których spłaca raty wcześniej zaciągniętych kredytów. Sytuacja Skarżących została potwierdzona załączoną na wezwanie dokumentacją.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Prawo pomocy może zostać udzielone stronie, na której ciąży obowiązek poniesienia kosztów sądowych z uwzględnieniem wysokości tych obciążeń i jej możliwości finansowych. Dlatego przepisy regulujące kwestię zwolnień – ustawa dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302)- zwana dalej P.p.s.a. przewidują przyznanie prawa pomocy w zakresie jaki obejmował wniosek, tj. zwolnienia od kosztów sądowych – gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a.).
Mając na uwadze przedstawiony wyżej stan faktyczny w odniesieniu do informacji zawartych we wniosku i przesłanych załącznikach, referendarz postanowił przyznać Skarżącym prawo pomocy we wnioskowanym zakresie uznając, że uprawdopodobnili spełnienie przesłanek przemawiających za przyznaniem takiej pomocy. Priorytetowymi pozostają wydatki na leczenie i należy dać im pierwszeństwo przed innymi zobowiązaniami z uwagi na stan zdrowia przede wszystkim Skarżącego. Skarżący starają sobie radzić w trudnej sytuacji związanej z zadłużeniem, ale w przedstawionej sytuacji nie są bez uszczerbku utrzymania koniecznego ponieść kosztów sądowych w rozpoznawanej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art.. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.