Uzasadnienie
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zwane dalej Kolegium lub SKO, z dnia [...] kwietnia 2013r., nr [...], którym organ ten w związku z odwołaniem M.K. od decyzji Burmistrza Miasta J. z dnia [...] stycznia 2013r., nr [...] w sprawie uznania wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego za świadczenia nienależnie pobrane stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W podstawie prawnej Kolegium wskazało art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (powołany Dz.U.z 2000 r. Nr 98, poz. 1071) zwanej dalej "k.p.a.".
Z uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] stycznia 2013r. organ I instancji uznał wypłacone na dzieci M.K. w okresie od 1 października 2012r. do dnia 30 listopada 2012r. na podstawie decyzji tego organu z dnia [...] września 2012r., nr [...] świadczenia z funduszu alimentacyjnego za świadczenia nienależnie pobrane.
Odwołanie od powyższej decyzji w dniu 7 lutego 2013r. listem poleconym przesłała M.K.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania wskazanym na wstępie postanowieniem stwierdziło uchybienie terminu do jego wniesienia.
W uzasadnieniu podało, że zgodnie z brzmieniem art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Decyzja z dnia [...] stycznia 2013r. została doręczona stronie w dniu 23 stycznia 2013r. Termin do wniesienia odwołania upływał więc w dniu 6 lutego 2013r. Odwołanie zostało nadane na adres Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w dniu 7 lutego 2013r., czyli z jednodniowym przekroczeniem terminu.
Stosownie zaś do brzmienia art. 124. k.p.a organ odwoławczy w razie ustalenia, że odwołania zostało wniesione po upływie terminu zobowiązany jest wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, złożyła M.K. wnosząc o jego uchylenie.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:
- 1) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez stwierdzenie niedopuszczalności wniesienia odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a., podczas gdy termin ten został zachowany,
- 2) błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez wadliwe oznaczenia przez organ daty doręczenia decyzji, co skutkowało brakiem możliwości skutecznego odwołania się od w/w decyzji.
W uzasadnieniu wskazała, że decyzja wydana przez Burmistrza Miasta J. z dnia [...] stycznia 2013r. jest w jej ocenie niesłuszna i winna zostać uchylona. Wyjaśniła, że decyzję odebrała osobiście w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w J. w dniu 24 stycznia 2013r. Potwierdzając odbiór pisma własnoręcznym podpisem nie wskazała daty odbioru. Uczynił to za nią pracownik organu wskazując błędną datę na 23 stycznia 2013r. W związku z powyższym wniesione przez nią odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta J. zostało uznane za wniesione z uchybieniem terminu, po uprzednim uznaniu, że termin do jego wniesienia upływał w dniu 6 lutego 2013r.
Mając na uwadze powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości z uwagi na fakt, że błędnie została oznaczona data doręczenia decyzji od której termin ten biegł. Ponadto pozostawienie w mocy tego postanowienia uniemożliwia jej skuteczne odwołanie się od decyzji Burmistrza Miasta J., która jest niesłuszna i krzywdząca dla niej, z uwagi na fakt, że nie posiada środków by móc zwrócić chociaż część świadczeń, które już zostały spożytkowane na bieżące potrzeby
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało argumentacją zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Podkreślić należy, że sąd administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji.
Działając zatem w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) Wojewódzki Sąd Administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 lub 151 p.p.s.a. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd stosownie do zapisu art. 134 p.p.s.a. nie jest związany granicami skargi. Przepis ten umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów skargi.
W przedmiotowej sprawie rozpatrując stan faktyczny i prawny sprawy nie dopatrzono się naruszeń prawa, o których mowa w art. 145 § 1 p.p.s.a.
Jak ustalono decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. skarżącej przyznano świadczenie z funduszu alimentacyjnego na troje dzieci, a to L., M. i M. C..
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. w sprawie sygn. akt [...] dzieci skarżącej zostały umieszczone w rodzinie zastępczej u J.K.. Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, świadczenia z funduszu alimentacyjnego nie przysługują jeżeli osoba uprawniona została umieszczona w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie lub w rodzinie zastępczej. Wobec faktu, że dzieci zostały umieszczone w rodzinie zastępczej z tą datą skarżąca utraciła prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na swoje dzieci.
Decyzja Burmistrza Miasta J. z dnia [...] stycznia 2013 r. w sprawie uznania wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego za świadczenia nienależne przesłana została listem poleconym w dniu 22 stycznia 2013 r. na adres zamieszkania skarżącej M.K. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji odbiór potwierdziła M.K. osobiście w dniu 23 stycznia 2013 r.
Decyzja zawiera również prawidłowe pouczenie o przysługujących środkach odwoławczych oraz o terminie ich złożenia.
Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 129 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Wobec tego termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 6 lutego 2013 r.
Jak ustalono na podstawie akt skarżąca wysłała odwołanie listem poleconym w dniu 7 lutego 2013 r.
Zarzut skarżącej, że decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r. odebrała osobiście w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w J. nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy.
Brak jest własnoręcznego podpisu skarżącej, że decyzję odebrała osobiście. Poza tym, jeżeli tak to nieuzasadnione byłoby jej wysłanie pocztą, co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru (akta administracyjne, K - 6, str. 3).
Organ odwoławczy prowadząc tzw. postępowanie wstępne w pierwszej kolejności wyjaśnia czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w terminie.
Warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania – jest zachowanie terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania.
Z tych względów na zasadzie przepisu art. 151 p.p.s.a. sąd skargę oddalił.