Uzasadnienie
W dniu 17 kwietnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wydał wyrok, w którym oddalił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2007r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych.
W wyroku tym wskazano omyłkowo, iż przedmiotem sprawy jest kara za przejazd pojazdu nienormatywnego.
W dniu 16 czerwca 2008r. wpłynęło do tut. Sądu pismo Dyrektora Izby Celnej zawierające wniosek o sprostowanie powyższego wyroku w zakresie dotyczącym określenia przedmiotu sprawy, poprzez oznaczenie prawidłowego przedmiotu, którym jest - według wnioskodawcy - kara pieniężna za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wobec uprawomocnienia się wskazanego na wstępie wyroku z dnia 17 kwietnia 2008r., Sąd nie dysponuje już aktami administracyjnymi przedmiotowej sprawy, bowiem zostały one zwrócone organowi. Jednakże tak ze znajdującej się w aktach sądowych skargi jak i z odpowiedzi na nią wynika w sposób jednoznaczny, iż właściwym przedmiotem sprawy zainicjowanej skargą J. K. jest kara pieniężna za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych.
Wedle art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przy czym w literaturze nie budzi wątpliwości możliwość orzekania sądu w przedmiocie sprostowania również na wniosek strony postępowania (tak J.P.Tarno w komentarzu do art. 156 P.p.s.a., Lex Polomica).
W zaistniałej sytuacji orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a.