Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 596/18
Uzasadnienie
J.M. (dalej: "Skarżący") zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację materialną. Jest rencistą i pobiera świadczenie w wysokości 670 zł, a także prowadzi działalność gospodarczą – usługi naprawy elektroniki, przy czym odnotowuje z tego tytułu od 2017 r. stratę. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, która nie pracuje, zamieszkują w domu należącym do żony. Jako majątek wskazał nieruchomość rolną o pow. 1,5 ha, z której dochód wynosi 450 zł miesięcznie. Ponosi jak wskazał wydatki na gaz, energię elektryczną, odpady, leczenie i rehabilitację.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302)- zwanej dalej P.p.s.a., osobie fizycznej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym (o co wnioskuje w niniejszej sprawie Skarżący), gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, z punktu widzenia tej regulacji, należy do obowiązku ubiegającego się o przyznanie tego prawa. Strona zobligowana jest zatem wykazać, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania lub ich części, tj. że nie ma adekwatnych środków na poniesienie tych kosztów. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy, z jednej strony, uwzględnić wysokość kosztów postępowania, jakie strona musi ponieść, a z drugiej, ocenić jej sytuację finansową, na którą składają się przede wszystkim uzyskiwane przez stronę dochody.
Informacje niezbędne dla oceny zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy strona postępowania ma obowiązek przedstawić w urzędowym formularzu wniosku, wykazując tym samym, że spełnia przesłanki wynikające z art. 246 P.p.s.a.
Analiza wniosku PPF prowadzi do konkluzji, że Skarżący spełnia przesłanki do zastosowania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w postaci zwolnienia od wpisu od skargi. Skarżący utrzymuje się głównie z renty, ale świadczy także usługi naprawy sprzętu elektronicznego, wykorzystuje rolniczo posiadaną nieruchomość rolną. Skoro obecnie prowadzona dodatkowo działalność gospodarcza nie przynosi odpowiednich dochodów, skarżący mógłby mieć problem ze zgromadzeniem odpowiednich środków na uiszczenie wpisu od skargi w zakreślonym terminie, a także mogłoby to spowodować uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny Dlatego skarżący został zwolniony od uiszczenia opłaty od skargi. Natomiast obiektywnie w perspektywie ma możliwości poniesienia wydatków związanych z postępowaniem sądowym, o ile one wystąpią właśnie z racji, że posiada dodatkowe źródło dochodu i może już teraz to zaplanować.
Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.