Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 2 lutego 2009 roku B. G. zwrócił się do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Rz. o wydanie zaświadczeń potwierdzających:
- – "na jakiej podstawie prawnej w marcu 1980 roku w ewidencji dokonano zmiany oznaczenia parceli działki,
- – na podstawie jakich dokumentów i w jaki sposób wyliczono nowe powierzchnie działek nr 1351, 1359, 1360 bez zmiany ich granic,
- – na której stronie księgi wieczystej jest uwidoczniona północna granica działki 1360 oraz do jakiego stanu hipotecznego doprowadza mapa uzupełniająca opracowana przez geodetę J. S."
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 roku, nr [...] Starosta Rz. odmówił wydania żądanych zaświadczeń. W jego uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskodawca nie spełniał wymogów przewidzianych art. 217 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071, dalej k.p.a.) tj. nie wykazał interesu prawnego bądź podstawy prawnej uzasadniającej wydanie zaświadczenia.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 roku, nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uwzględnił zażalenie B. G. na postawienie Starosty Rz. i uchylił je w całości.
Wskutek ponownego rozpatrzenia sprawy Starosta Rz., postanowieniem z dnia [...] maja 2009 roku, nr [...] zwrócił B. G. wniosek w części dotyczącej żądania wydania zaświadczenia wskazującego, na której stronie księgi wieczystej uwidoczniona jest północna ściana działki nr 1360.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2009 roku, nr [...] Starosta Rz. odmówił wydania pozostałych zaświadczeń. W treści postanowienia zamieszczono pouczenie o sposobie i trybie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rz.
Postanowienie doręczono B. G. w dniu 8 czerwca 2009 roku. W dniu 15 czerwca 2009 roku wniósł on na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Oznacza to po pierwsze, konieczność uprzedniego wyczerpania administracyjnego toku instancji, a po drugie brak możliwości zaskarżenia decyzji, postanowienia organu I instancji. Przekładając powyższe na realia niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż wniesienie skargi na postanowienie Starosty Rz.
z dnia [...] maja 2009 roku, nr [...] jest niedopuszczalne. Jest to postanowienie organu I instancji i warunkiem poddania go sądowej kontroli jest uprzednie wyczerpanie administracyjnego toku instancji.
Mając całość powyższego na uwadze, sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.