Uzasadnienie
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. S. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej zwany WSA) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], w przedmiocie opłaty adiacenckiej.
Ponieważ skarga nie została podpisana przez A. S., dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie pismem z dnia 12 maja 2014 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Jednocześnie została ona wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Powyższe wezwania wraz z pouczeniami, że nieusunięcie wskazanych braków w terminie 7 dni od daty ich doręczenia spowoduje odrzucenie skargi, zostały doręczone skarżącej w dniu 13 maja 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwań w aktach sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie podpisała skargi i nie uiściła wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wyjaśnienia wymaga, że skarga składana do sądu administracyjnego jest pismem procesowym, które aby mogło zostać merytorycznie rozpoznane musi spełniać określone wymogi formalne. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej zwanej P.p.s.a.), jednym z tych wymogów jest podpisanie skargi przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nieusunięcie pomimo wezwania określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Nadto po myśli art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie zaś § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Ponieważ skarżąca pomimo prawidłowego doręczenia jej wezwań nie podpisała skargi i nie uiściła wpisu sądowego, to jej skarga podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 58 § 3 P.p.s.a.