Uzasadnienie
K. S. i C. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia w postaci przebudowy stacji paliw zlokalizowanej w N. przy ul. B. Wobec braków skargi wezwano składających ją do ich usunięcia poprzez uiszczenie (solidarnie) wpisu w wysokości 200 zł oraz przedłożenie trzech egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Zaznaczono, że niedokonanie wymienionych czynności w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Wezwania powyższe doręczone zostały skarżącym dnia 20 maja 2015 r., o czym świadczą zwrotne potwierdzenia ich odbioru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest konieczność dołączenia do skargi odpowiedniej ilości jej odpisów i odpisów jej załączników celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Nieuzupełnienie powyższego braku, pomimo stosownego wezwania w tym zakresie, obliguje do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Z kolei wedle art. 230 P.p.s.a., od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takiej sytuacji przewodniczący wzywa składającego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu skargę odrzuca się (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Mając zatem na uwadze, że K. S. i C. S., pomimo wezwania, nie opłacili skargi, jak też nie przedłożyli trzech egzemplarzy jej odpisów (termin upłynął bezskutecznie z dniem 27 maja 2015 r.), skargę tę należało odrzucić.
O powyższym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 47 P.p.s.a. oraz art. 220 § 1, § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a.