Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] wydana po ponownym rozpatrzeniu odwołania K. K. i W. K. wniesionego od decyzji Starosty z dnia [...].02.2006 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w której to uchylono w całości zaskarżoną decyzję i orzeczono o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji tankowania gazem płynnym z przyłączem wody na działce nr ewid. 46498/3 oraz zjazdów z drogi powiatowej nr [...] na działkach nr ewid. 4651 i 4649/3 w miejscowości C. W podstawie prawnej decyzji powołano przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 35 ust.3 w zw. z art. 35 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1995 r. Prawo budowlane / Dz. U. Nr 165 poz. 1118 ze zm./.
W uzasadnieniu decyzji zostało wyjaśnione, że Starosta na wniosek M. W. decyzją z dnia [...].02.2006 r. Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę stacji tankowania gazem płynnym z przyłączem wody na działce nr ewid. 46498/3 oraz zjazdów z drogi powiatowej nr [...] na działkach nr ewid. 4651 i 4649/3 w miejscowości C., która to decyzja w wyniku odwołania K. K. i W. K. została uchylona decyzją Wojewody z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...].
W wyniku złożonej skargi M. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w/w decyzja została uchylona wyrokiem tegoż Sądu z dnia 1 lutego 2007 roku sygn. akt II SA/Rz. 668/06.
W ocenie Sądu okoliczności ujawnione w postępowaniu drugoinstancyjnym o zmianie planu miejscowego nie stanowiły podstawy do uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, lecz do rozpoznania sprawy merytorycznie przez organ odwoławczy.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy w stanie faktycznym istniejącym w dacie wydawania decyzji organ II instancji stwierdził, że w dacie złożenia wniosku a nawet wydawania decyzji I instancji obowiązywał Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Gminy C. uchwalony uchwałą Rady Gminy z dnia [...] października 2003r., według którego działki objęte wnioskowaną inwestycją były przeznaczone pod usługi komercyjne o charakterze handlowym, gastronomicznym i drobnej wytwórczości.
Natomiast uchwalony nowy Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego uchwałą Rada Gminy C. z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] opublikowaną w dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...], póz. [...] z dnia [...] lutego 2006r dla terenu objętego wnioskowaną inwestycją usytuowanego w konturze UP przewiduje, że jest to teren obiektów celu publicznego należących do zadań własnych gminy lub obiektów należących do usług publicznych ponadlokalnych, takich jak: oświata, kultura, zdrowie i opieka społeczna.
Treść zapisu tego planu oznacza to, że zamierzenie inwestycyjne inwestora jest sprzeczne z postanowieniami nowego planu.
Z uwagi na w/w zasadniczą zmianę stanu faktycznego sprawy organ II instancji mając uprawnienia merytoryczno - reformacyjne na co zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny był zobowiązany wziąć pod uwagę zmianę w/w planu i jego skutki dlatego uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 35 ust.3 w zw. z art. 35 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1995 r. Prawo budowlane / Dz. U. Nr 165 poz. 1118 ze zm./.
Skargę na w/w decyzję do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego złożył M. W. domagając się jej uchylenia.
Decyzji zarzucił naruszenie zasady nie działania prawa wstecz poprzez fakt, że w sprawie zastosowano plan zagospodarowania przestrzennego inny, niż w dacie składania przez niego wniosku. W ocenie skarżącego sprawy wszczęte a nie zakończone pod rządami obowiązującej uchwały rady gminy, jaką jest plan zagospodarowania przestrzennego powinny być prowadzone do końca pod jej rządami.
Skarżący zarzucił również, że organ odwoławczy nie załatwił sprawy w terminie przewidzianym art. 35 kpa.
Zaznaczył, że odrębną skargą adresowaną do WSA zakwestionował uchwałę Rady Gminy C. z dnia [...] stycznia 2006r. w sprawie zmiany dotychczasowego planu zagospodarowania przestrzennego i domaga się rozpoznania tych skarg w tym samym terminie bowiem rozstrzygniecie w sprawie zmiany dotychczasowego planu zagospodarowania przestrzennego ma wpływ na wynik sprawy dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę
W jego ocenie na jego korzyść przemawia też wcześniejszy wyrok WSA wydany w sprawie z którego wynika, że organ odwoławczy, który z tych samych co w zaskarżonej decyzji przyczyn uchylił pozytywną decyzję winien ją podtrzymać, skoro jak stwierdził sąd postępowanie organu I instancji było prowadzone bez zastrzeżeń a cyt." potrzeba uchylenia wydanej przez niego decyzji nie wchodzi w rachubę".
Skarżący zarzucił, że brak było podstaw do zmiany rozstrzygnięcia organu I instancji zwłaszcza na podstawie art. 138 §1 pkt 2 kpa
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest nieuzasadniona
Kontrola tego Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r. Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a., nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia [...] maja 2007 r Nr [...] uchylająca w całości decyzję organu I instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i orzekająca o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji tankowania gazem płynnym z przyłączem wody na działce nr ewid. 46498/3 oraz zjazdów z drogi powiatowej nr [...] na działkach nr ewid. 4651 i 4649/3 w miejscowości C. wydana w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 35 ust.3 w zw. z art. 35 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1995 r. Prawo budowlane / Dz.U Nr 165 poz. 1118 ze zm./.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do wyjaśnienia zasadniczej kwestii tj. czy organ odwoławczy był uprawniony do zmiany decyzji organu I instancji a jeżeli tak to czy właściwie ocenił stan faktyczny sprawy w oparciu o zmieniony w toku postępowania administracyjnego plan zagospodarowania przestrzennego Gminy C. dla terenu objętego wnioskowaną inwestycją.
Niekwestionowany jest fakt, że uchwałą Rady Gminy C. z dnia [...] października 2003r. plan zagospodarowania przestrzennego przewidywał, że działki objęte wnioskowaną inwestycją były przeznaczone pod usługi komercyjne o charakterze handlowym, gastronomicznym i drobnej wytwórczości, natomiast zmieniony plan uchwałą Rada Gminy C. z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] dla tego terenu zmienia ich przeznaczenia i przewiduje, że jest to teren obiektów celu publicznego należący do zadań własnych gminy lub obiektów należących do usług publicznych ponadlokalnych, takich jak: oświata, kultura, zdrowie i opieka społeczna.
W/w uchwałę skarżący M. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który to postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Rz. 85/08 odrzucił skargę, postanowienie to zostało doręczone stronom a z dat doręczenia wyżej wymienionego postanowienia Sąd ustalił, że upłynął termin do złożenia skargi kasacyjnej oznacza to, że postanowienie to jest prawomocne /akta tut. Sądu sygn. II SA/Rz 85/08/.
Organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę merytorycznie w jej całokształcie w oparciu o stan prawny i faktyczny obowiązujący w dniu wydania decyzji ostatecznej. / vide;wyrok NSA z dnia 24.02 1992, sygn. II SA 49/92 niepubl./
W dniu wydania decyzji ostatecznej stan prawny w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia w art. 35 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku prawa budowlanego / Dz.U z 2003 r. Nr207 ppoz.2016 ze zm./ określa, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska.
Natomiast w ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz.717, ze zm.) w art. 34 stanowi, że wejście w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powoduje utratę mocy obowiązującej innych planów lub ich części odnoszących się do danego terenu.
Decyzja organu I instancji zatwierdzająca projekt budowlany i zezwalająca na budowę nie była ostateczna zatem nie ma do niej zastosowanie ust. 2 tego przepisu który stwierdza,że utrata mocy obowiązującej planu nie powoduje wygaśnięcia decyzji administracyjnych wydanych na jego podstawie, z zastrzeżeniem art. 65 ust l pkt 2 i ust.2
Analiza w/w przepisów wskazuje, że organ odwoławczy był uprawniony do zmiany decyzji organu I instancji w oparciu o przepisy w/w a zarzuty podniesione w skardze nie znajdują wsparcia w obowiązujących przepisach prawa.
Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd skargę oddalił stosownie do art. 151 P.p.s.a.