Uzasadnienie
W dniu [...] kwietnia 2012 r. Rada Gminy [...] podjęła uchwałę nr [...] uznającą skargę J. S. za bezzasadną. Skarga ta dotyczyła działania Wójta Gminy [...] polegającego na naruszeniu zasad postępowania administracyjnego w tym przepisów Kodeksu Postępowania Administracyjnego oraz przepisów prawa wodnego w postępowaniu z wniosku skarżącej w sprawie zobowiązania Zarządu Dróg Powiatowych do wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na jej gruncie.
Uchwała ta została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm., określanej dalej jako ustawa) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., określanej dalej w skrócie jako k.p.a.).
Pismem z dnia 18 maja 2012 r. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na powyższą uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, że skarga jest przedwczesna, gdyż skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa czyli nie wyczerpała toku instancyjnego określonego w art. 101 ustawy. Organ podniósł także, że nie dopatrzył się naruszeń prawa, gdyż postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie, będącej następnie przedmiotem skargi na działalność Wójta zostało zakończone zgodnie z godnie z przepisami prawa. Wskazano, że J. S. złożyła wniosek o wszczęcie postępowania, który obarczony był wadą. Skarżąca pomimo prawidłowego wezwania nie uzupełniła braków podania, dlatego sprawę pozostawiono bez rozpoznania. W dalszej kolejności Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. stwierdziło niedopuszczalność odwołania skarżącej od czynności, polegającej na pozostawieniu sprawy bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U poz. 270 z 2012 r tj., określanej dalej jako P.p.s.a.). kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
_@POCZ@ Zatem podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wymóg, by zaskarżona forma działania administracji publicznej należała do kategorii takich aktów lub czynności, które są kontrolowane przez sąd administracyjny.
W ocenie Sądu, zaskarżona uchwała nie podlega kontroli przez sąd administracyjny. Nie jest ona bowiem ani decyzją lub postanowieniem, nie stanowi także aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W szczególności wskazać należy, że taka uchwała nie dotyczy uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa, gdyż nie zachodzi związek między wydaniem uchwały przez organ a możliwością realizacji konkretnego uprawnienia (obowiązku) przez skarżącego (tak A. Matan (w:) G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego, Zakamycze 2005, t. II, s. 545).
Należy podkreślić, że skargi wniesione na podstawie art. 227 k.p.a. są załatwiane w postępowaniu jednoinstancyjnym, które kończy się wydaniem czynności materialno- technicznej, polegającej na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z 1 grudnia 1998 r., III SA 1636/97, LexPolonica nr 338222). Takie zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy powoduje zakończenia postępowania dotyczącego wniesionej skargi a adresat takiego zawiadomienia może złożyć kolejną skargę, którą organ będzie miał obowiązek rozpatrzyć przy zastosowaniu trybu określonego w art. 239 k.p.a. Na takie zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy nie służy jednak skarga do sądu administracyjnego.
Odnosząc się do zarzutu Rady Gminy [...], że skarga jest przedwczesna ponieważ skarżąca nie wezwała organu do naruszenia prawa w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że zarzut ten jest bezzasadny. Wymóg wniesienia skargi po uprzednim wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia odnosi się do aktów, czynności lub bezczynności, które mogą być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest czynność materialno – techniczna organu jednostki samorządu terytorialnego, polegająca na zawiadomieniu strony o sposobie załatwienia skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. Czynność ta nie podlega kontroli sądu administracyjnego dlatego obowiązek strony do wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skarga na uchwałę – zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi w trybie działu VIII k.p.a. jest niedopuszczalna i z tej przyczyny w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.