Uzasadnienie
W skargach na opisaną w sentencji decyzję, którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Powiatu [.] z dnia [.] października 2015 r. nr [.] o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej nr ewid. 418/2 w [.], skarżące zawarły wniosek o wstrzymanie jej wykonania.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) dalej zwana "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Tak więc wstrzymaniu podlegają wyłącznie akty lub czynności posiadające atrybut wykonalności, tj. podlegające wykonaniu bądź wymagające wykonania.
Przedmiotem skargi jest decyzja w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Można jej przypisać atrybut wykonalności w rozumieniu art. 61 § 3 Ppsa, jednak uwzględnienie wniosku przez Sąd nie jest możliwe nie tylko z tego powodu, że wniosek ten nie został w sposób należyty uzasadniony. Otóż skutkiem wniesienia skargi było wydanie przez Wojewodę [.] w dniu [.] maja 2016 r. postanowienia nr [.] o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, stosownie do nakazu płynącego z art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 1774). Oznacza to, że wykonanie zaskarżonej decyzji zostało już wstrzymane i skutek ten trwać będzie aż do prawomocnego zakończenia postępowania sądowego.
Z tego powodu, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.