Uzasadnienie
W dniu 21 grudnia 2006r. T. G. reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata wniósł do tutejszego Sądu, za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na decyzję tego organu z dnia [...] listopada 2006r. Znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2006r. znak: [...], która umarzała postępowanie w sprawie zwrotu części nieruchomości oznaczonej jako działka 5/6 położonej w Z. gm. D. Łącznie z przedmiotową skargą złożony został dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 30 zł.
Przesłanką skuteczności skargi wniesionej do sądu administracyjnego jest jej prawidłowe opłacenie. Wynika to z przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. - stanowiącego, iż sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencją nieuiszczenia wpisu sądowego, pomimo wcześniejszego wezwania przewodniczącego w tym przedmiocie, jest odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Jednakże zgodnie z przepisem art. 221 P.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Nie może przy tym budzić wątpliwości to, że ustawodawcy posługującemu się w powołanych wyżej przepisach pojęciami takimi jak: "należna opłata" (art. 220 § 1 P.p.s.a.), "należny wpis" (art. 220 § 3 P.p.s.a.) oraz "należycie opłacone" (art. 221 P.p.s.a.) chodziło o uiszczenie wpisu w prawidłowej wysokości tj. określonej przez właściwe przepisy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż skarga T. G. podlega odrzuceniu.
Stosownie bowiem do przepisu § 2 ust. 3 pkt 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003r. nr 221 poz. 2193) wpis w niniejszej sprawie wynosi 200 zł i ma on charakter stały.
Tymczasem skarżący, działający przez adwokata, uiścił jedynie kwotę 30 zł.
Z powyższych przyczyn Sąd odrzucił przedmiotową skargę po myśli art. 221 P.p.s.a.