Uzasadnienie
M. S. oraz odrębnie E. O. i R. O. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] (o ustaleniu warunków zabudowy na zamierzenie inwestycyjne w postaci zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej i w zabudowie bliźniaczej na szczegółowo wymienionych działkach przy ul. Ć. w R.) oraz umarzającą postępowanie odwoławcze w zakresie rozpatrzenia odwołania R. O. Z uwagi na braki skargi wezwano M. S. (na adres podany w skardze) o ich uzupełnienie poprzez uiszczenie kwoty 500 zł tytułem wpisu oraz przedłożenie 28 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wskazano jednocześnie, że czynności powyższych należy dokonać w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania doręczone zostały skarżącemu w dniu 3 czerwca 2014 r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie ich odbioru.
Do dnia 10 czerwca 2014 r. M. S. nie opłacił skargi, jak też nie nadesłał 28 egzemplarzy jej odpisów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Merytoryczne rozpatrzenie sprawy uwarunkowane jest spełnieniem szeregu wymogów określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." Jeden z nich określa art. 230 tej ustawy, zgodnie z którym, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem tego rodzaju jest m.in. skarga. W przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona, przewodniczący - w myśl art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. - wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu skargę odrzuca się.
Ponadto, stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Do każdego zaś pisma strony – zgodnie z art. 47 P.p.s.a. – należy dołączyć jego odpisy wraz z odpisami załączników, celem doręczenia ich stronom. Niedopełnienie tego warunku - pomimo wcześniejszego wezwania do usunięcia braku formalnego skargi uniemożliwiającego nadanie jej dalszego biegu - skutkuje koniecznością odrzucenia skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (o tym, że jest to tego rodzaju brak przesądziła uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18.12.2013 r. (I OPS 13/13, www.nsa.gov.pl).
Mając zatem na względzie, że M. S. wezwany do usunięcia braków złożonej skargi nie uczynił zadość temu wezwaniu i nie uiścił wymaganego wpisu, jak też nie przedłożył żądanej ilości odpisów skargi we wskazanym mu siedmiodniowym terminie, skargę tę należało odrzucić. O powyższym orzeczono na podstawie art. 220 § 1, § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3, § 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 47 P.p.s.a.
W tym miejscu Sąd wskazuje, że pomimo braku osobistego odebrania przez stronę kierowanej do niej korespondencji w postaci wezwań o uzupełnienie braków skargi, należało uznać, że doręczenie tych wezwań było skuteczne, a to wobec brzmienia art. 73 P.p.s.a. Przewiduje on procedurę dokonania doręczenia w razie niemożności odebrania pisma przez adresata bądź też przez jego domownika, administrację domu czy dozorcę. Polega ona na maksymalnie dwukrotnym zawiadomieniu adresata o możliwości odbioru przesyłki (złożonej w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy), przy czym za pierwszym razem w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, zaś w razie niepodjęcia pisma w tym okresie, przesyłka podlega odbiorowi w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy. Stosownie do art. 73 § 4 P.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wskazanego czternastodniowego okresu.
Procedura taka została zastosowana w odniesieniu do przesyłki sądowej (zawierającej wezwania o uzupełnienie braków skargi) skierowanej do skarżącego M. S. na adres, który strona podała w skardze. Pierwsza awizacja przesyłki miała miejsce 20.05.2014 r., zaś wobec braku jej odbioru druga awizacja nastąpiła 28.05.2014 r. Wobec powyższego, w związku z brakiem odbioru wezwań, skuteczne ich doręczenie nastąpiło 3 czerwca 2014 r. Termin do ich wykonania upłynął zaś bezskutecznie względem strony w dniu 10 czerwca 2014 r.
Ze względu na odrzucenie skargi M. S. Sąd nie będzie rozstrzygał w przedmiocie zawartego w niej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Rozpoznaniu podlegać będą natomiast skargi E. O. i R. O.