Uzasadnienie
W dniu 8 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga M. P. na decyzję Pełnomocnika ds. Ochrony Informacji Niejawnych Komendy Miejskiej Policji z dnia [...] maja 2010 r., Nr [...], którą umorzono postępowanie sprawdzające w sprawie o wydanie poświadczenia bezpieczeństwa.
Z akt sprawy wynika, iż M. P. posiadał wydane przez Pełnomocnika ds. Ochrony Informacji Niejawnych Komendy Wojewódzkiej poświadczenie bezpieczeństwa nr [...] związane z dostępem do informacji niejawnych z mocą obowiązującą do dnia [...].12.2007 r., przedłużone następnie do dnia [...].12.2009 r.
Rozkazem Personalnym nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...].09.2009 r. funkcjonariusz M. P. został przeniesiony do pełnienia służby w Komisariacie Policji w N. Zgodnie z wykazem stanowisk z dnia [...].11.2009 r. stanowisko skarżącego zostało zakwalifikowane jako wymagające uprawnienia do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "ściśle tajne". Z wykazu wynikało, iż uprawnienia związane z dostępem do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "ściśle tajne" wygasają z dniem [...].12.2009 r.
W związku z powyższym Pełnomocnik ds. Ochrony Informacji Niejawnych Komendy Miejskiej Policji wszczął kolejne postępowanie sprawdzające mające na celu dopuszczenie skarżącego do informacji objętych tajemnicą państwową oznaczoną klauzulą "ściśle tajne". W toku postępowania sprawdzającego sporządzony został wykaz stanowisk w Komisariacie Policji w N., których zajmowanie może łączyć z dostępem do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową o klauzuli "tajne". Z tego wykazu z dnia [...].05.2010 r. wynika, iż stanowisko skarżącego zostało zakwalifikowane jako wymagające uprawnienia do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "tajne". Poświadczenie bezpieczeństwa ważne jest do dnia [...].12.2011 r.
W związku z powyższym, wobec ważności poświadczenia nr [...] i wykazem stanowisk z dnia [...].05.2010 r. z którego wynika brak woli po stronie Komendanta Komisariatu Policji w N. obsadzenia M. P. na stanowisku związanym z dostępem do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "ściśle tajne" Pełnomocnik ds. Ochrony Informacji Niejawnych Komendy Miejskiej Policji, działając na podstawie art. 36 ust. 2b pkt 3 ustawy z dnia 22.01.1999 r. o ochronie informacji niejawnych /Dz.U. z 20005 r. Nr 196, poz. 1631 ze zm./, decyzją z dnia 18 maja 2010 r., Nr OIN-3143/2010, umorzył postępowanie sprawdzające w sprawie o wydanie poświadczenia bezpieczeństwa. W uzasadnieniu tejże decyzji stwierdzono, iż postępowanie sprawdzające o wydanie poświadczenia bezpieczeństwa stało się bezprzedmiotowe z uwagi na fakt odstąpienia przez Komendanta Miejskiego Policji od zamiaru obsadzenia M. P. na stanowisku związanym z dostępem do informacji niejawnych. W decyzji tej zawarto pouczenie, iż od decyzji o umorzeniu postępowania sprawdzającego stronie nie przysługuje odwołanie, a decyzja jest ostateczna.
Z powyższym niezgodził się M. P. i w skardze z dnia 10 czerwca 2010 r. zarzucił naruszenie art. 2 pkt 3, art. 29 pkt 2, art. 30, art. 36 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie informacji niejawnych oraz rozdziału 10 k.p.a. Wskazał, iż postępowanie sprawdzające specjalne powinna prowadzić właściwa służba ochrony państwa w stosunku do Policji, a nie pełnomocnik kierownika jednostki organizacyjnej Policji oraz że decyzja nie zawiera pouczenia o możliwości wniesienia skargi do WSA w Rzeszowie.
W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji wniósł o jej oddalenie wskazując, iż w Policji funkcjonuje pion ochrony informacji niejawnych upoważniony do samodzielnego przeprowadzania postępowań sprawdzających wobec osób pełniących służbę w Policji lub pracowników Policji. Natomiast wobec faktu posiadania przez M. P. poświadczenia bezpieczeństwa dopuszczającego go do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową oznaczoną klauzulą "tajne" (ważne do [...].12.2011 r.) oraz wykazu stanowisk z dnia [...].05.2010 r. zasadnie Pełnomocnik ds. Ochrony Informacji Niejawnych Komendy Miejskiej Policji podjął decyzję o umorzeniu postępowania sprawdzającego.
W piśmie z dnia 22 lipca 2010 r. stanowiącym uzupełnienie skargi M. P. zarzucił naruszenie wskazanych w skardze przepisów ustawy o ochronie informacji niejawnych, a dodatkowo naruszenie art.35 ust. 4 i art. 48m pkt 1 ww. ustawy. Ponadto wniósł o uchylenie decyzji z dnia [...] maja 2010 r. jako wydanej przez osobę nieupoważnioną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlegać musi odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ - zwanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zgodnie zaś z § 3 powyższego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Taką właśnie szczególną regulację postępowania przed sądami administracyjnymi wprowadza ustawa z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 196, poz. 1631 ze zm.) – zwana dalej ustawą.
Stosownie do treści art. 48j ww. ustawy osobie sprawdzanej przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzję utrzymującą w mocy decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzję o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa oraz na postanowienie, o którym mowa w art. 48c ust. 1, w terminie określonym w art. 53 p.p.s.a.
Z powyższego zatem wynika, iż skarga do sądu przysługuje tylko na decyzję utrzymującą w mocy decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa, decyzję o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa oraz na postanowienie Prezesa Rady Ministrów stwierdzające niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Tymczasem w niniejszej sprawie M. P. przedmiotem skargi uczynił decyzję Pełnomocnika ds. Ochrony Informacji Niejawnych Komendy Miejskiej Policji z dnia [...] maja 2010 r., Nr [...] umarzającą postępowanie sprawdzające w sprawie o wydanie poświadczenia bezpieczeństwa.
Wskazać należy, iż zasady ochrony informacji, które wymagają ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem, jako stanowiące tajemnicę państwową lub służbową, niezależnie od formy i sposobu ich wyrażania, także w trakcie ich opracowania, a w szczególności postępowania sprawdzającego, w celu ustalenia, czy osoba nim objęta daje rękojmię zachowania tajemnicy określa ustawa z dnia 22.01.1999 r. o ochronie informacji niejawnych określa. Służby ochrony państwa są właściwe do prowadzenia postępowania sprawdzającego według zasad określonych w ustawie (art. 14 ust. 1 pkt 3 ustawy). Za ochronę informacji niejawnych odpowiada kierownik jednostki organizacyjnej, w której takie informacje są wytwarzane, przetwarzane, przekazywane lub przechowywane. Kierownikowi jednostki organizacyjnej podlega bezpośrednio pełnomocnik do spraw ochrony informacji niejawnych, zwany dalej "pełnomocnikiem ochrony", który odpowiada za zapewnienie przestrzegania przepisów o ochronie informacji niejawnych (art. 18 ust. 1 i 2 ustawy).
Kierownik jednostki organizacyjnej określi stanowiska oraz rodzaje prac zleconych, z którymi może łączyć się dostęp do informacji niejawnych, odrębnie dla każdej klauzuli tajności (art. 26 ustawy). Dopuszczenie do pracy lub pełnienia służby na stanowisku albo zlecenie pracy, o której mowa w art. 26, może nastąpić po przeprowadzeniu postępowania sprawdzającego (art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy). Stosownie zaś do art. 30 ww. ustawy podmioty wymienione tym przepisem, w tym m.in. Policja przeprowadza samodzielne postępowania sprawdzające wobec osób ubiegających się o przyjęcie do służby lub pracy w tych organach, stosując odpowiednio przepisy ustawy. Przepis stosuje się także w stosunku do osób pełniących służbę lub zatrudnionych w tych organach i służbach.
Zasady przeprowadzenia postępowania sprawdzającego zawarte są natomiast w rozdziale 5 ustawy o ochronie informacji niejawnych. Z art. 36 ww. ustawy wynika, iż postępowanie sprawdzające kończy się wydaniem poświadczenia bezpieczeństwa lub odmową wydania takiego poświadczenia (art. 36 ust. 2 ustawy) Natomiast stosownie do art. 36 ust. 2b pkt 3 ustawy służba ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony umarzają postępowanie sprawdzające w przypadku odstąpienia przez kierownika jednostki organizacyjnej od zamiaru obsadzenia osoby sprawdzanej na stanowisku lub zlecenia jej prac związanych z dostępem do informacji niejawnych.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Jak wynika z akt sprawy wobec ważności poświadczenia bezpieczeństwa nr [...] i sporządzonego wykazu stanowisk z dnia [...].05.2010 r. z którego wynika brak woli po stronie Komendanta Komisariatu Policji w N. obsadzenia M. P. na stanowisku związanym z dostępem do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "ściśle tajne" Pełnomocnik ds. Ochrony Informacji Niejawnych Komendy Miejskiej Policji, decyzją z dnia [...] maja 2010 r., Nr [...], umorzył postępowanie sprawdzające w sprawie o wydanie poświadczenia bezpieczeństwa.
Przepis art. 48 a ust. 1 przewiduje, iż jedynie od decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa służy osobie sprawdzanej odwołanie do Prezesa Rady Ministrów, z zastrzeżeniem art. 48i ust. 1, który stanowi zaś, iż od wydanej przez pełnomocnika ochrony decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa - osobie sprawdzanej służy odwołanie odpowiednio do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego.
W zakresie postępowania odwoławczego i skargowego, dotyczącego postępowania sprawdzającego przeprowadzonego w trybie art. 30, przepisy niniejszego rozdziału dotyczące służby ochrony państwa stosuje się do Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej, Agencji Wywiadu lub Służby Więziennej (art. 48m ust. 1 ustawy)
Z powyższego wynika zatem, iż od decyzji umarzającej postępowanie sprawdzające, osobie sprawdzanej nie przysługuje odwołanie, jak również skarga do sądu administracyjnego.
Skoro przepisy powołanej wyżej ustawy nie przewidują możliwości zaskarżenia decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania sprawdzającego do sądu administracyjnego zatem brak po stronie M. P. uprawnienia do wniesienia skargi na decyzję Pełnomocnika ds. Ochrony Informacji Niejawnych Komendy Miejskiej Policji z dnia [...] maja 2010 r.
W tych okolicznościach skargę M. P. uznać należy za niedopuszczalną i jako taką działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucić.