Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M.W. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO lub Kolegium) z dnia [...] marca 2013r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące okoliczności faktyczne i prawne.
M.W. w dniu [...] lutego 2013r. złożył do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w T. wniosek o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawną żoną A.W. Organ ustalił, że M.W. nie pracuje, zaś z załączonego świadectwa pracy z kopalni Siarki "[...]" P.P. w T. z [...] listopada 1996r. wynika, że był tam zatrudniony w okresie od [...] maja 1996r. do [...] listopada 1996r., zaś utrata pracy nastąpiła z powodu upływu okresu na jaki została zawarta umowa o pracę, a nie z powodu konieczności sprawowania opieki nad niepełnosprawną żoną.
Ponadto z załączonego wniosku wynika, że niepełnosprawność stwierdzona została w 1998r., a ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 21 grudnia 2007r. Następnie organ wskazał, że specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli osoba uprawniona rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą niepełnosprawną.
Decyzją z dnia [...] marca 2013r., nr [...] Prezydent Miasta T. odmówił wnioskodawcy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego.
M.W. złożył odwołanie od wymienionej wyżej decyzji. Wskazał, że w latach 2001r. – 2008r. miał orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności i pobierał z tego tytułu zasiłek stały. Decyzją SKO z [...] czerwca 2011r., nr [...] przyznano mu świadczenie pielęgnacyjne od [...] maja 2011r. do [...] stycznia 2013r. z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym – żoną. Nawiązując do przesłanek przyznania specjalnego zasiłku celowego podał, że nie musiał rezygnował z zatrudnienia, gdyż miał przyznane świadczenie pielęgnacyjne. W przekonaniu odwołującego się spełnia on wszystkie przesłanki do przyznania mu wnioskowanego zasiłku
Decyzją wskazaną na wstępie, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013.r, poz. 267), zwanej dalej "k.p.a." oraz art. 16a, art. 17, art. 24 oraz art. 26 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz. U. Nr 139, poz. 992 z 2006r. ze zmianami), zwanej dalej "ustawą" oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2009r., Nr 129, poz. 823) SKO utrzymało w mocy decyzję wydaną przez organ I instancji.
Kolegium w uzasadnieniu wskazało, że materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 16 a ustawy, zgodnie z którym zasiłek specjalny opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012r., Nr 788, poz. 1529) ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia rehabilitacji i edukacji.
Przesłankami wyłączającymi przyznanie zasiłku lub jego przyznanie w określonej wysokości jest przekroczenie kryterium dochodowego rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 623 zł oraz wystąpienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 16 ust. 8 ustawy.
Kluczową przesłanka wynikająca z treści art. 16 a ust. 1 ustawy jest rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.
Art. 3 ppkt 22 zawiera definicję wskazanego wyżej pojęcia i tylko rezygnacja ze zdefiniowanego tam zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej skutkuje przyznaniem specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Zasadnie więc organ I instancji przyjął, że nie można w przedmiotowej sprawie stwierdzić, że przyczyną dla której M.W. nie podejmuje zatrudnienia była wyłącznie konieczność sprawowania opieki nad żoną. W dacie bowiem wydania orzeczenia o niepełnosprawności żony odwołujący się już nie pracował - pozostawał bez pracy od 1996r. z przyczyn innych niż sprawowanie opieki nad żoną.
M.W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na wskazaną wyżej decyzję wnosząc o jej uchylenie i ponowne jej rozpatrzenie z wydaniem postanowienia w tej sprawie.
Zdaniem skarżącego z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ II instancji zarzucił mu, że jako osoba bezrobotna, specjalny zasiłek opiekuńczy traktuje jako zastępcze źródło dochodu i z tego powodu nie zamierza podejmować zatrudnienia. Nie zgadzając się z tym zarzutem podniósł, że w latach 2001- 2008 miał orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności z zakazem podejmowania zatrudnienia i na tej podstawie otrzymywał zasiłek stały z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. W latach 1996- 2001 pozostawał w ewidencji osób bezrobotnych, ale nie było dla niego ofert pracy.
Natomiast w latach 2008 – 2011 był zarejestrowany jako bezrobotny poszukujący pracy w ww. urzędzie, ale tak naprawdę jego praca polegała na sprawowaniu opieki nad niepełnosprawną żoną. Wskazał na trudny stan zdrowia żony, która wymaga całodobowej opieki, systematycznego przyjmowania lekarstw i kontaktu z druga osobą.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, z przyczyn, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a." Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie zawieszenie postępowania sądowego jest uzasadnione zainicjowaniem na wniosek z dnia 26 lipca 2013r., złożony przez Grupę Posłów na Sejm, postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, zarejestrowany pod sygnaturą K 38/13, o zbadanie zgodności:
- - przepisu art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP, w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji,
- - przepisów art. 16a ust. 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP.
Ponadto pod sygnaturą K 27/13 toczy się postępowanie, wszczęte na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich, o zbadania zgodności art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z zasadą zaufania do państwa i prawa oraz zasadą ochrony prawa nabytych wynikającymi z art. 2 z Konstytucji RP.
Uwzględniwszy zakres złożonych do Trybunału Konstytucyjnego wniosków, Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy bowiem toczących się przez Trybunałem Konstytucyjnym postępowań wskazanych powyżej. Z tego względu Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowego do czasu wydania orzeczeń przez Trybunał Konstytucyjny.
Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.