Uzasadnienie
S. M. reprezentowany przez Z. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (zwolnienie od opłat i wydatków sądowych). Sprawa o sygn. II SA/Rz 641/10 nie została zakończona przed WSA w Rzeszowie. W aktualnym stanie, Strona skarżąca na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z 30 lipca 2010 r., sygn. II SA/Rz 641/10, została zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 300 zł.
Z treści złożonych do akt sądowych dokumentów wynika, że wnioskodawca żyje niezwykle skromnie. Jedyny dochód, jaki uzyskuje stanowi emerytura z KRUS w wysokości 320 zł miesięcznie. Skarżący jest właścicielem budynku mieszkalnego o łącznej powierzchni użytkowej 54 m². S. M. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z siostrą Z. Rodzina gospodaruje na 4,4 ha nieruchomości rolnych. Jest to grunt niesprzyjający uprawom. Dodatkowo prowadzenie gospodarstwa utrudniają powodzie
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej dotyczy wyłącznie instytucji zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków sądowych), spowoduje obniżenie warunków, w jakich egzystuje. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa w zakresie częściowym jest możliwe jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego. W aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajduje się wnioskujący, koszty te obejmują wpis sądowy w kwocie 300 zł. Oprócz tej kwoty S. M. może zostać w przyszłości zobowiązany do uiszczenia wpisów należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej czy opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia do wyroku WSA.
Opisana w wniosku PPF sytuacja majątkowa i rodzinna strony skarżącej ponad wszelką wątpliwość udowodnia brak możliwości pokrycia wiążących się z procesem kosztów sądowych. Dochód a także pozostałe składniki majątku przedstawionego we wniosku nie pozwoliłyby skarżącemu na poniesienie zarówno ciężaru wpisów sądowych oraz wydatków. Wydatki poniesione w związku z udziałem strony skarżącej w postępowaniu sądowym właściwie uniemożliwiałoby dokonanie zakupu podstawowych dla egzystowania dóbr i usług. Nie można pominąć, iż wpis należny z tytułu wniesienia skargi w kwocie 300 zł, odpowiada miesięcznemu dochodowi skarżącego. Jego pokrycie pozbawiłoby wnioskującego wszystkich środków pieniężnych, jakie przeznacza na niezbędne utrzymanie.
Nie można przypuszczać, aby z kwoty 320 zł można byłoby wygospodarować środki na inne wydatki nie wspominając od znacznych kosztach postępowania sądowego. Tej oceny nie zmienia fakt posiadania przez stronę gospodarstwa rolnego o pow. 4,4 ha. Posiadanie gospodarstwa nie poprawia znacząco bardzo złego stanu majątkowego S. M. Brak zwolnienia od kosztów sądowych mógłby zmusić skarżącego do wycofania skargi na opisaną w sentencji decyzję SKO. Ponieważ o kontynuowaniu postępowania sądowoadministracyjnego nie mogą decydować wyłącznie posiadane przez stronę zasoby dochodowe i majątkowe, skarżącego należy zwolnić od kosztów sądowych w całości. Z tych powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.