Uzasadnienie
Skarżący A.W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienia od całości kosztów sądowych. Jego wniosek dotyczy sprawy kontroli decyzji P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z [...].06.2011 r., nr [...].
Sprawa o sygn. II SA/Rz 643/11 nie została zakończona dotychczas przed WSA. Na obecnym etapie postępowania strona skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego z tytułu złożenia skargi sądowoadministracyjnej w kwocie 500 zł. Pozostałe koszty postępowania, jakie ewentualnie może w przyszłości ponieść skarżący, sprowadzają się do wpisu od skargi kasacyjnej, zażaleń oraz wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi za sporządzenie środka odwoławczego od wyroku sądu pierwszej instancji (przymus adwokacki).
Kierując się treścią wniosku PPF ustalono, iż wnioskodawca żyje w czteroosobowej rodzinie. Strona wnioskująca jest jedynym żywicielem rodziny. Gospodarstwo utrzymuje się dzięki dochodom ze stosunku służbowego A. W. w wysokości 3000 zł miesięcznie. W skład gospodarstwa domowego oprócz skarżących i jego małżonki wchodzi dwójka dzieci, z których jedno jest małoletnie. Dzieci skarżącego uczęszczają do szkół. Rodzina zamieszkuje w domu o pow. 120 m². W skład Jej majątku wchodzą także zabudowania gospodarcze. Strona posiada samochód osobowy z 2004 r. Do zobowiązań pieniężnych zaliczono pożyczkę w wysokości 15’000 zł.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej nie może zostać uwzględniony.
Skarżący A.W. żądając zwolnienia od kosztów sądowych, ubiega się o przyznanie prawa pomocy w części. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku na poziomie koniecznego utrzymania. Koszty koniecznego utrzymania dotyczą według treści powołanego przepisu zarówno wnioskującego o prawo pomocy oraz członków jego rodziny.
Obowiązek pokrycia pełnej wysokości kosztów postępowania sądowego nie przekracza ustalonych możliwości finansowych strony. Członkowie Jego gospodarstwa domowego żyją w domu o powierzchni w pełni zaspokajającej potrzeby życiowe. Wnioskujący uzyskuje stały miesięczny dochód. Rodzina posiada także zabudowania gospodarcze. O zdolności wygospodarowania środków pieniężnych na opłacenie wpisu świadczy zaciągnięcie zobowiązania w postaci pożyczki oraz posiadanie samochodu osobowego. Spłata rat pożyczki, czyli świadczenia prywatnego, nie korzysta z pierwszeństwa w zaspokajaniu przed zobowiązaniami natury publicznoprawnej. Wydatki na utrzymanie samochodu osobowego także wypada zaliczyć do zbędnych kosztów utrzymania rodziny, skoro posiadanie samochodu osobowego nie wpływa na zachowanie egzystencji osoby fizycznej. Ochronie poprzez przyznanie prawa pomocy podlegają wyłącznie wydatki o charakterze koniecznym, czyli wydatki niezbędne do zakupu żywności, lekarstw, wody, środków czystości oraz nośników energii.
Zdaniem rozpoznającego wniosek, zdolność do ich ponoszenia nie zostanie nadwyrężona w jakimkolwiek stopniu na skutek odmowy przyznania prawa pomocy. Sytuacja majątkowa skarżącego nie jest na tyle ciężka i wyjątkowa, aby istniała konieczność znoszenia ustawowego przymusu uiszczenia tych kosztów w zakresie pełnym.
Niespełnienie warunków do uzyskania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nakazuje rozstrzygnąć wniosek strony na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., w sposób określony w treści sentencji niniejszego postanowienia.