Uzasadnienie
W dniu 23 maja 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga "A" Sp. z o.o. z siedzibą w [...]., dalej "Spółka" na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] nakładająca na Spółkę karę pieniężną w wysokości 8. 000 zł tytułu naruszenia przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm., dalej u.t.d.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej "P.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Po myśli art. 59 § 1 zd. 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Właściwość miejscową sądów administracyjnych określa art. 13 § 2 P.p.s.a. według którego, do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 P.p.s.a.).
Wykonując tę delegację Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 18 kwietnia 2011 r. wydał rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r., Nr 89, poz. 506 ze zm.) - § 1: "Rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a u.t.d., przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę." Rozporządzenie to weszło w życie 30 maja 2011 r.
Delegacja ustawowa, po myśli art. 92a ust. 1 u.t.d. obejmuje sprawy toczące się w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych z tytułu naruszenia obowiązków lub warunków przewozu drogowego na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem. Zgodnie z art. 92a ust. 3 powołanej ustawy wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy.
Sprawa rozstrzygnięta przytoczoną na wstępie decyzją organu I instancji, która następnie została utrzymana w mocy zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczy nałożenia na Spółkę kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a u.t.d. Zatem jej rozpoznanie należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na obszarze właściwości którego strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Spółka, co potwierdza aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego dołączonego do skargi, ma siedzibę w [...] (woj. małopolskie). Znajduje się zatem na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, stosownie do § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził swą niewłaściwość miejscową i na podstawie art. 59 1 zd. 1 P.p.s.a. sprawę przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie według właściwości.