Uzasadnienie
K. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009r. znak: [...] wymierzające wyżej wymienionemu – prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą: Sklep "[...]" K. M. karę w wysokości 75 000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania wykonanej rozbudowy budynku handlowo-usługowego zlokalizowanego na działkach nr 1720 i 1721/1 w B. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanego postanowienia. Argumentując powyższe żądanie skarżący podniósł, że w prowadzonym przez siebie sklepie zatrudnia 25 osób pochodzących z terenów wiejskich, gdzie panuje największe bezrobocie. Wykonanie nałożonego obowiązku wpłynie niewątpliwie na utratę płynności finansowej, co z kolei skutkować będzie częściową redukcją zatrudnienia. Konsekwencje będą zatem nieodwracalne i poniesie je nie tylko skarżący, lecz również jego pracownicy. Nadto skarżący zwrócił uwagę, iż ma na utrzymaniu poważnie chorą córkę, której leczenie wymaga znacznych nakładów finansowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej następnie jako P.p.s.a., sąd może po przekazaniu skargi wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części objętego skargą aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które w konkretnym przypadku przemawiają za udzieleniem skarżącemu ochrony tymczasowej spoczywa właśnie na nim. To bowiem składający skargę winien wskazać na sytuację, która w jego ocenie świadczy o konieczności skorzystania z instytucji wstrzymania wykonania.
Zdaniem Sądu, K. M. wykazał, iż wykonanie kwestionowanego skargą postanowienia może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody bądź też do trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. Należy bowiem zauważyć, iż kara nałożona postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009r. jest wysoka (75 000 zł). Konieczność dokonania jej wpłaty mogłaby skutkować podnoszoną przez skarżącego utratą płynności finansowej w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ta z kolei z pewnością mogłaby powodować redukcję zatrudnienia. Należy mieć na uwadze również wskazaną przez wnoszącego skargę okoliczność w postaci znacznych nakładów finansowych ponoszonych na leczenie córki.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji, działając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.