Uzasadnienie
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Z. P. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2014 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2013 r. nr [...], nakazującą Z. P. rozbiórkę domku typu holenderskiego z dobudowanym tarasem o konstrukcji drewnianej częściowo zadaszonym usytuowanego na części działki nr ewid. [...], położonej w miejscowości P., dzierżawionej przez Z. P., wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Z. P. w skardze na wyżej opisaną decyzję zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W treści uzasadnienia skargi, wskazał, że wykonanie decyzji objętek skargą spowoduje dla niego znaczną szkodę majątkową, a także trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/2006, Lex Polonica nr 1241556).
Sąd podziela stanowisko zaprezentowane w postanowieniu NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 476/11, że rozbiórka obiektu budowlanego przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że może się okazać, że decyzja o nakazie rozbiórki była wadliwa, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem zaskarżonej decyzji.
Dokonanie przez skarżącego rozbiórki domku typu holenderskiego z dobudowanym tarasem, może zatem istotnie spowodować dla niego trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
W konsekwencji, mimo iż rozebranie przedmiotowego obiektu nie musi wiązać się ze znaczną szkodą dla skarżącego, to jednak jego ponowne wykonanie wymagałoby niewątpliwie poniesienia znacznego nakładu pracy (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 276/05).
Następstwa zaskarżonej decyzji bowiem raz zaistniałe, mogą spowodować istotną i trwałą zmianę rzeczywistości w sferze majątku skarżącego, a powrót do stanu sprzed rozbiórki, może nastąpić jednak przy stosunkowo znacznym nakładzie sił i środków.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.