Uzasadnienie
T. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (zwolnienie od opłat i wydatków sądowych). Wniosek ten złożono do sprawy o sygn. akt II SA/Rz 666/11, dotyczącej skargi wyżej wymienionego na decyzję dotyczącą wprowadzenia zmiany do ewidencji gruntów i budynków. Sprawa zainicjowana przez skarżącego nie została zakończona przed WSA. Wniesienie skargi sądowoadministracyjnej na decyzję administracyjną dotyczącą prowadzenia ewidencji gruntów i budynków wiąże się z obowiązkiem uiszczenia przez stronę wpisu sądowego w kwocie 200 zł.
Sytuacja majątkowa strony została dokładnie przedstawiona w treści urzędowego formularza PPF. Wynika z jego treści, że skarżący ma na swym utrzymaniu wielodzietną rodzinę. W skład gospodarstwa domowego wchodzi oprócz żony wnioskującego pięcioro niepracujących dzieci. Rodzina G. zamieszkuje w lokalu znajdującym się w starym drewnianym domu o pow. 60 m². Dysponuje nieruchomością rolną o pow. 1,11 ha. Zamieszkuje w starym, drewnianym domu. Podstawą utrzymania członków gospodarstwa jest kwota 1600 zł. W uzasadnieniu wniosku podkreślono mocno, że nieznaczne dochody nie są w stanie pokryć wszystkich wydatków licznej rodziny. Dzieci skarżącego uczą się, co dodatkowo skutkuje kosztami związanymi z ich edukacją.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak zakreślone granice żądania, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.
W aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajduje się wnioskujący, koszty sądowe obejmują wpis sądowy w wysokości 200 zł. Opisana w wniosku PPF sytuacja majątkowa i rodzinna strony skarżącej ponad wszelką wątpliwość udowodnia brak większych możliwości pokrycia wiążących się z procesem kosztów. Skarżący oraz jego współmałżonka nie posiadają zasobów majątkowych dających szanse na uiszczenie pełnej kwoty wpisu sądowego jak i pozostałych ciężarów finansowych (opłat i wydatków sądowych) prowadzonej sprawy. Strona wnioskująca o prawo pomocy nie posiada także choćby minimalnej zdolności zaoszczędzenia środków pieniężnych.
Ponieważ o kontynuowaniu postępowania sądowego nie mogą decydować wyłącznie posiadane przez stronę zasoby dochodowe i majątkowe, skarżącego należy zwolnić od kosztów sądowych w całości. Przeciwne orzeczenie spowodowałoby naruszenie chronionego przez prawo minimum koniecznego utrzymania osoby fizycznej.
Z przedstawionych powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w części poprzez zastosowanie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.