Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2007 roku, nr [...] Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego utrzymał w mocy decyzję Wojskowego Komendanta Uzupełnień z dnia [...] czerwca 2007 roku, nr [...] w sprawie powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej.
Z decyzją tą nie zgodził się M. B. i w dniu 31 lipca 2007 roku zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2007 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż jego niewykonanie w terminie 7 dni licząc od daty doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 6 września 2007 roku.
Pomimo upływu wyznaczonego terminu, skarżący skargi nie podpisał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nierozerwalnie łączy się z żądaniem oceny legalności działania bądź bezczynności administracji publicznej.
Do wszczęcia tego postępowania niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, a więc wniesienie skargi, spełniającej określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga - powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Jeżeli skarga, pomimo wezwania, nie zostanie podpisana Sąd, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zobligowany jest ją odrzucić. Przekładając powyższe na realia ukształtowane okolicznościami niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż skarżący mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania wezwania, nie uczynił mu zadość. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.