Uzasadnienie
Spółdzielnia Mieszkaniowa L.-W. G. w R. wniosła skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [..] listopada 2010r., nr [..] w sprawie dotyczącej nakazu rozbiórki obiektu budowlanego w postaci osłony śmietnikowej wzniesionej na działce ewidencyjnej nr [..]/2, obręb [..] w R. Skarżąca Spółdzielnia złożyła jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając, że wykonanie decyzji może doprowadzić do nieodwracalnych następstw. Ponadto, uwzględniając poniesione nakłady na budowę osłony śmietnikowej, skarżąca wskazała na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skutkiem rozbiórki osłony będzie także brak możliwości gromadzenia przez mieszkańców osiedla gromadzenia odpadków stałych, a to może stworzyć zagrożenia dla zdrowia mieszkańców.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270, ze zm.) po przekazaniu Sądowi skargi Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody wiąże się z realnym zagrożeniem dla istniejącej, aktualnej sytuacji majątkowej. Trudne do odwrócenia skutki to takie, którym ciężko będzie przeciwdziałać w przyszłości, trudno będzie przywrócić stan poprzedni. Zdarzenia te nie muszą dotyczyć wyłącznie strony postępowania, ale także innych podmiotów znajdujących się w sferze oddziaływania wykonania decyzji. Natomiast tylko skarżący jest legitymowany do zgłoszenia wniosku.
Ze względu na treść i przedmiot kwestionowanej decyzji takie zagrożenie istnieje. Rozbiórka przedmiotowego obiektu, abstrahując od jego dalszej kwalifikacji w świetle przepisów prawa budowlanego, łączyć się będzie z koniecznością rozmontowania połaci z blachy trapezowej, usunięcia kształtowników stalowych, a także rozbiórki ścian bocznych i ściany tylnej (wbudowanej w skarpę) - oporowych o konstrukcji betonowej o wysokości od 1,5m do 1,7m. Zatem przywrócenie stanu poprzedniego wymagać będzie znacznych nakładów finansowych, przeprowadzenia ponownie całego procesu inwestycyjnego, zaangażowania sił i środków, nowych materiałów, zwłaszcza przeznaczonych na budowę betonowych konstrukcji oporowych i konstrukcji szkieletowej z kształtowników stalowych. Sama rozbiórka także wymagać będzie zaangażowania środków majątkowych i logistycznych.
Ponadto mogłoby doprowadzić do pozbawienia mieszkańców miejsca składowania odpadków stałych, ewentualnie gromadzenia ich w miejscach odsłoniętych i narażonych na działanie czynników atmosferycznych. Sąd ma na względzie okoliczność lokalizacji przedmiotowej konstrukcji w obszarze zabudowy zbiorowej.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 §3 i §5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.