Uzasadnienie
W. G. w terminie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł., wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym osoby fizyczne w postępowaniu sądowoadminstracyjnym formularzu PPF wniósł o zwolnienie od niego z uwagi na trudną sytuację materialną.
Wg uzasadnienia wniosku, zawartego w nim oświadczenia oraz dołączonych załączników, jest osobą bezrobotną – bez prawa do zasiłku z tego tytułu, prowadzącą 1-osobowe gospodarstwo domowe. Z uwagi na zły stan zdrowia (od kilku lat leczy się na reumatoidalne zapalenie stawów biodrowych i kręgosłupa, oczekuje na wymianę stawu biodrowego) nie może podjąć żadnej pracy. Utrzymuje się wyłącznie dzięki wsparciu rodziny. Jako posiadany majątek wykazał mieszkanie spółdzielcze o pow. 34 m² wraz z nieruchomością rolną o pow. 3,55 ha i budynkiem gospodarczym.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Mimo zakresu prawa pomocy wskazanego przez wnioskodawcę w rubryce nr 4 wniosku PPF (zwolnienie od kosztów sądowych) uznano, że ze względu na zawarte w uzasadnieniu wniosku doprecyzowanie, faktycznie dochodzi on zwolnienia od wpisu od skargi ("proszę o zwolnienie mnie z kosztów wpisu sądowego").
Zgodnie z art. 211 i art. 212 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), koszty sądowe obejmują opłaty sądowe (wpis i opłatę kancelaryjną) oraz zwrot wydatków. Zwolnienie od nich (zarówno w całości, jak i w części) objęte jest zakresem częściowego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
W kontekście powyższego wniosek W. G. jawi się jako uzasadniony. Jak wynika z udzielonych przez niego informacji, nie posiada żadnych własnych dochodów i co do ponoszonych wydatków zdany jest wyłącznie na pomoc innych osób (wg treści wniosku, ze względu na stan zdrowia nie pozwalający na podjęcie pracy zarobkowej, zamierza ubiegać się o przyznanie renty chorobowej).
W tej sytuacji należy uznać brak po stronie skarżącego możliwości wywiązania się we własnym zakresie z ustawowego obowiązku ponoszenia kosztów związanych ze swoim udziałem w sprawie, co na obecnym etapie postępowania odnosi się właśnie w szczególności do wpisu od skargi, którego opłacenie warunkuje jej merytoryczne rozpoznanie przez Sąd. Brak jest przy tym podstaw do uznania, że co do jego opłacenia mógłby liczyć na pomoc osób finansujących wydatki związane z jego bieżącym utrzymaniem i leczeniem lub żeby taką realną możliwość stwarzał mu posiadany przez niego majątek (w szczególności gospodarstwo rolne, którego zapewne również z uwagi na stan zdrowia nie jest w stanie prowadzić).
Ubocznie należy także stwierdzić, że z uwagi na opisane okoliczności za pozbawione praktycznego znaczenia dla rozpoznania wniosku pozostają informacje nt. wysokości wydatków przeznaczanych przez skarżącego na zakup żywności, leczenie, utrzymanie mieszkania oraz bliższych danych co do osób udzielających mu wsparcia i jego wysokości (za niecelowe w związku z tym uznano wzywanie skarżącego do złożenia dodatkowego oświadczenia w trybie art. 255 P.p.s.a.).
Stosownie do powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.