Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 9 grudnia 2014 r., przekazanym 22 stycznia 2015 r. przez Prokuraturę Rejonową [...] Komendantowi Miejskiemu Policji [...] (dalej: "KMP"), uzupełnionym 13 marca 2015 r. P. D. zwrócił się o podanie personaliów funkcjonariuszy policji oraz godziny ich interwencji w mieszkaniu zlokalizowanym w R. przy ul. S. [...].
Pismem z dnia 26 marca 2015 r. KMP poinformował wnioskodawcę, że nie jest on osobą posiadającą uprawnienia do wglądu w dokumentację dotyczącą podejmowanych interwencji przez funkcjonariuszy policji.
W piśmie z dnia 17 kwietnia 2015 r., skierowanym do Komendanta Miejskiego Policji [...] zatytułowanym jako "zażalenie na odmowę udostępnienia informacji" P. D. podniósł, że wnioskowana informacja posiada walor informacji publicznej, wobec czego winna zostać niezwłocznie udostępniona. Pismem z dnia 23 kwietnia 2015 r. Komendant Miejski Policji [...] podtrzymał w całości dotychczas zajęte stanowisko.
W skardze na to pismo skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie P. D. wniósł o uchylenie decyzji KMP z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nie formułując konkretnych zarzutów podał, że jego zdaniem żądana informacja jest informacją publiczną, a jej nieudostępnienie stanowi naruszenie obowiązujących przepisów prawa.
W odpowiedzi na skargę Komendant poinformował, że podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa"), jeżeli skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 Ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Oznacza to konieczność uprzedniego wyczerpania administracyjnego toku instancji, co w przypadku sprawy podlegającej rozpatrzeniu w drodze decyzji konieczność wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia, a po drugie brak możliwości zaskarżenia decyzji organu I instancji.
W niniejszej sprawie skarżący zwrócił się do KMP z wnioskiem o udostępnienie informacji w trybie uregulowanym ustawą z dnia 6 września 2001 r. o odstępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 782 z późn. zm., dalej: "udip"). Zgodnie z art. 16 ust. 1 udip, odmowa udostępnienia informacji publicznej na wniosek (art. 41 ust. 1 udip) następuje w drodze decyzji. Od wydanej w tym przedmiocie decyzji przysługuje wnioskodawcy prawo wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia (art. 16 ust. 2 pkt 1 udip), którym w rozpoznawanej sprawie jest Komendant Wojewódzki Policji. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi do Sądu wnioskodawca musi skutecznie zainicjować postępowanie odwoławcze, zaś skargę w rozumieniu Działu II Rozdziału II Ppsa może wnieść na decyzję organu odwoławczego.
W niniejszej sprawie skarżący wprawdzie wniósł w dniu 17 kwietnia 2015 r. pismo oznaczone jako "zażalenie na odmowę udostępnienia informacji publicznej", jednakże pismo to zostało rozpatrzone przez Komendanta Miejskiego Policji [...], a odpowiedź tego organu, bez względu na formę jej udzielenia, nie może zostać uznana za decyzję organu wyższego stopnia, podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. To zaś obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 Ppsa, jako niedopuszczalnej.
Na marginesie Sąd pragnie zaznaczyć, że odrzucając skargę nie badał, czy wnioskowana informacja posiada walor informacji publicznej, a zatem czy do odmowy jej udostępnienia zastosowanie ma przepis art. 16 udip. W przypadku bowiem, gdy dane objęte wnioskiem nie stanowią informacji publicznej, organ winien poinformować o tym fakcie wnioskodawcę pismem (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. II, LexisNexis 2012; komentarz do art. 16). Wówczas ewentualnej kontroli sądu podlegać może bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, niemniej w rozpoznawanej sprawie jako przedmiot skargi P. D. wskazał "decyzję" KMP, a nie bezczynność tego organu, zaś Sąd był związany tak określonym przedmiotem skargi.