Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2013 r. przewodniczący wydziału wezwał skarżącego W. S., jako osobę zamieszkałą za granicą, do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie i uiszczenie wpisu, a także ustanowienie pełnomocnika do doręczeń w kraju. Wezwania zawierały pouczenie o konieczności wykonania powyższych obowiązków w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia wezwań. Pisma sądowe doręczono stronie 7 sierpnia 2013 r.
W dniu 15 października 2013 r. skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym w R. przesyłkę listową zawierającą dokument ustanawiający pełnomocnika do doręczeń w kraju, podpisaną skargę oraz dowód uiszczenia wpisu z dnia 15 października 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
skarga podlega odrzuceniu.
W związku z dostrzeżonymi brakami formalnymi skargi wezwano W. S. do ich uzupełnienia. Z uwagi na to, że skarżący wskazał miejsce swojego zamieszkania za granicą, stosownie do art. 220 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", wyznaczono mu termin do uzupełnienia braków wynoszący 2 miesiące. Tożsamy termin, zgodnie z art. 299 § 2 Ppsa, wyznaczono do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju.
Pisma sądowe doręczono skarżącemu 7 sierpnia 2013 r. Zatem, termin do wywiązania się z ww. obowiązków upływał 7 października 2013 r. Zgodnie z art. 83 § 1 Ppsa terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Tak więc, stosownie do art. 112 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) termin wyznaczony w miesiącach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu. Zachowanie terminu następuje przez wniesienie pisma do właściwego sądu lub przez jego oddanie w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym.
Mając na względzie przedstawiony stan faktyczny i prawny Sąd obowiązany był odrzucić skargę W. S. z powodu niewywiązania się z nałożonych na niego obowiązków w ustawowym terminie. Termin końcowy upłynął bowiem 7 października 2013 r., podczas gdy przesyłka listowa stanowiąca odpowiedź na wezwanie została nadana dopiero 15 października 2013 r. W tym też dniu uiszczono należny wpis. Podstawę prawną orzeczenia stanowiły art. 299 § 2, art. 220 § 2 i 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.