Uzasadnienie
Orzeczeniem dyscyplinarnym z dnia [...] maja 2006 roku, Nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy orzeczenie dyscyplinarne Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] marca 2006 roku, nr [...] orzekającego wobec L. S. karę dyscyplinarną nagany za naruszenie obowiązków funkcjonariusza celnego.
Z orzeczeniem tym nie zgodził się L. S. i zaskarżył je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosił o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu organ wywiódł, iż skarga okazała się zasadna, i z tej przyczyny orzeczeniem dyscyplinarnym z dnia [...] lipca 2006 roku, Nr [...], w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a.), uchylono w całości zaskarżone orzeczenie z [...] maja 2006 roku oraz poprzedzające je orzeczenie organu I instancji z [...] marca 2006 roku i umorzono jednocześnie postępowanie w sprawie. Na dowód powołanych okoliczności organ przesłał wzmiankowane orzeczenie z dnia [...] lipca 2006 roku (k. 10).
Pismem z dnia 5 września 2006 roku sąd zwrócił się do skarżącego z zapytaniem czy wniósł skargę na orzeczenie dyscyplinarne z dnia [...] lipca 2006 roku, Nr [...]. Do wezwania dołączono pouczenie, że jego niewykonanie w terminie 7 dni od doręczenia, będzie miało ten skutek, że sąd przyjmie, iż orzeczenie to nie zostało zaskarżone. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] września 2006 roku i mimo upływu zakreślonego terminu nie udzielono na nie odpowiedzi. Stosując się do zwartego w nim rygoru sąd przyjął, iż na orzeczenie dyscyplinarne z dnia [...] lipca 2006 roku, Nr [...] nie wniesiono skargi.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowo- administracyjnego w rozumieniu wzmiankowanego przepisu mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sytuacja taka zaistnieje w szczególności wtedy, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, który go wydał z uprawnień autokontrolnych przewidzianych wart. 54 § 3 P.p.s.a.
Ponieważ w niniejszej sprawie organ podzielając argumentację skarżącego, w oparciu o wyżej wymieniony przepis, uchylił zaskarżone orzeczenie, postępowanie sądowo-administracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Z powyższych przyczyn sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. umorzył postępowanie.