Uzasadnienie
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi G. S. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (zwany dalej WSA) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2013 r. o sygn. akt II SA/Rz 959/13, WSA zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi G. S. Pismem z dnia 2 grudnia 2013 r. skarżąca zwróciła się do WSA o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad ojcem A. S. Przedstawiła swoją trudną sytuację materialną oraz zdrowotną. Wskazała, że otrzymuje tylko zapomogę w kwocie 80 zł. W odpowiedzi WSA pismem z dnia 10 grudnia 2013 r. poinformował skarżącą, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r. orzekł, że art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1548) jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W związku z tym postępowanie w przedmiotowej sprawie zostanie podjęte w styczniu lub lutym 2014 r. i zostanie wyznaczona rozprawa, o terminie której skarżąca zostanie powiadomiona. Następnie pismem z dnia 18 lutego 2014 r. skarżąca zwróciła się do WSA z zapytaniem kiedy będzie wyznaczona rozprawa w niniejszej sprawie. Zwróciła uwagę, że nie ma środków do życia.
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2014 r. WSA odmówił podjęcia zawieszonego postępowania sądowego podając, że przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie dotyczące zgodności art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych z przepisami Konstytucji RP. Sąd wskazał, że jest to argument za kontynuowaniem zawieszenia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 959/13, gdyż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym o sygn. akt P 1/14.
W dniu 22 maja 2014 r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym do Sądu pismo w którym zawarła wyraźne oświadczenie o tym, że cofa skargę w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi.
W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć.