Uzasadnienie
W skardze z dnia 6 maja 2004 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] skarżący M. D. jako przedmiot zaskarżenia wskazał decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...].
Z uwagi na okoliczność, iż SKO [...] w udzielonej odpowiedzi na skargę jako jej przedmiot uznało decyzję własną z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] którą utrzymało w mocy wskazaną wyżej decyzję Prezydenta Miasta [...], skarżący pismem z dnia 3 listopada 2004 r. wezwany został do wyjaśnienia, czy jego pismo z dnia 6 maja 2004 r. jest skargą na decyzję organu I czy też II instancji.
W udzielonej odpowiedzi z dnia 16 listopada 2004 r. M. D. zwrócił się o wycofanie swojej skargi.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną.
Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi nie zachodzą. W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy postępowanie sądowe należało umorzyć.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a w/w ustawy.