Uzasadnienie
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Z.H. i R.H. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2016 r.
Nr [...], umarzająca postępowanie odwoławcze od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2016 r. Nr [...], odmawiającej nakazania M.C. - współwłaścicielowi nieruchomości oznaczonej jako działka nr 261/1 w H. – usunięcia odpadów pochodzenia zwierzęcego (odchodów psów) z terenu tej nieruchomości położonego przy granicy z działką nr 263/2, stanowiącą własność R.H.
Wnosząc skargę, Z.i R.H. dokonali jej opłacenia na kwotę 200 zł. Ponieważ należny w sprawie wpis od skargi nie miał charakteru solidarnego i był wymagany w pełnej wysokości od każdego ze skarżących, wezwano ich do jego uzupełnienia. W dniu 8 czerwca 2016 r. Z.H. dokonała uzupełniającej opłaty w wysokości 100 zł. Na skutek takiego wezwania (o uiszczenie kwoty 100 zł) skierowanego do R.H., pismem z dnia 12 lipca 2016 r. skarżący zwrócili się o wycofanie złożonej skargi i zwrot wpłaconej kwoty 300 zł. Wskazali, że nie stać ich na dalsze uiszczanie wpłat.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną.
Kwalifikując wniosek skarżących o wycofanie skargi jako oświadczenie o jej cofnięciu, Sąd uznał je jako nie budzący wątpliwości wyraz rezygnacji z kontynuowania wszczętego nią postępowania sądowoadministracyjnego. Oświadczenie to należy odnieść do wynikającej z powołanego wyżej przepisu i obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady dyspozycyjności, rozumianej jako przysługujące stronom postępowania uprawnienie do rozporządzania jego przedmiotem oraz do rozporządzania uprawnieniami, jakie przysługują im na mocy przepisów procesowych. Sąd nie stwierdził zaistnienia ustawowych przesłanek wyłączających skuteczność złożenia przez skarżących takiego oświadczenia.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.).
O zwrocie skarżącym kwoty 300 zł postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy, stosownie do którego Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Stosownie do powyższego postanowiono jak w sentencji.