Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpatrzeniu odwołania A. Cz. uchylił w całości decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] listopada 2004r. o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004 i orzekł o odmowie przyznania płatności w sprawie wniosku A. Cz. o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004r.
Podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 marca 2005r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 44, poz. 423) oraz art. 104 i art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. - zwana dalej w skrócie k.p.a.).
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji wskazał na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 listopada 2005r. sygn. akt II SA/Rz 205/05, którym uchylono decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2005r. nr [...]. Sąd przyjął, że w sprawie nie wyjaśniono, czy zatwierdzeniu przez Komisje Europejską podlegał wykaz obszarów zawierających obręb geodezyjny "Ł.-W.", figurujący w rozporządzeniu w brzmieniu pierwotnym z 14 kwietnia 2004r., czy też po uwzględnieniu zmian dokonanych rozporządzeniem z dnia 29 czerwca 2004r. - zawierający obręb geodezyjny "Ł." i niezawierający obrębu "W.".
W dniu składania przez skarżącego wniosku (29.05.2004r.) obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych
- - 2 - warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 73, poz. 657 ze zm.) w załączniku nr 2 do rozporządzenia w części B tego załącznika figurował obręb geodezyjny "Ł.-W." w gminie wiejskiej D. Na skutek nowelizacji tego rozporządzenie z dnia 29 czerwca 2004r. (Dz. U. nr 158, poz. 1652), które weszło w życie 12 lipca 2004r. z części B załącznika nr 2 wykreślono obręb geodezyjny "Ł.-W." zastępując go obrębem geodezyjnym "Ł.". Nie umieszczono obrębu geodezyjnego "W.". Uzyskanie płatności uwarunkowane jest tym, aby obszar wskazany przez wnioskodawcę znajdował się w zatwierdzonym przez Komisję Europejską Planie Rozwoju Obszarów Wiejskich dla Polski. Ostateczna wersja dokumentu programowego Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich dla Polski została przekazana Komisji 12 sierpnia 2004r. Komisja Europejska zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu i rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskich Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. nr 229, poz. 2273) zatwierdziła plan w sprawie przyznania płatności ONW w dniu 06/IX/2004 decyzją nr C(2004) 3373 final) wraz z rozporządzeniem z dnia 29 czerwca 2004r. oraz wersją załącznika B dotyczącego obszarów ONW, który nie zawiera obrębu geodezyjnego "W." w odniesieniu, do którego wnioskodawca składał wniosek. Realizując wskazania Sądu organ II instancji miał na względzie również § 2 przepisu przejściowego rozporządzenia. Skoro obszar wnioskowany do wsparcia nie został ujęty w planie, to należało odmówić przyznania wsparcia pomocowego.
W skardze do Sądu skarżący A. Cz. nie sprecyzował kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że niezaliczenie obrębu geodezyjnego "W." do obszaru ONW należy traktować jako błąd administracji popełniony przy kwalifikacji i określaniu obrębów geodezyjnych do obszarów ONW. W dniu składania wniosku tj. 29.05.2004r. obręb "W." był zaliczony jako obszar ONW i w tym czasie obowiązywało rozporządzenie z dnia 14.04.2004r. Rady Ministrów w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach ONW objętych planem rozwoju obszarów wiejskich, gdzie widniał zapis "Ł.-W.".
Na podstawie tego zapisu tylko mieszkańcy wsi Ł. otrzymali środki finansowe. Dodał, że prawie cała powierzchnia miejscowości Wyręby położona jest powyżej 400m n.p.m., a warunki gospodarowania i prowadzenia produkcji rolnej są trudne. Obręb geodezyjny "Ł.-W." został ujęty w rozporządzeniu nr 70/03 Wojewody z [...].09.2003r. zmieniającym rozporządzenie Wojewody nr 1 z dnia [...].07.1990r. w sprawie ustalenia wykazu miejscowości województwa przemyskiego wliczonych do terenów górskich i górzystych. Na tej podstawie zakwalifikowano go do obszarów ONW objętych planem rozwoju obszarów wiejskich z dnia 14.04.2004r. Pominięto przy tym rozporządzenie Wojewody nr [...] z [...].09.1990r., które świadczy, że miejscowość W. jak i Ł. znajdują się w oddzielnych obrębach geodezyjnych i funkcjonują jako dwie oddzielne miejscowości. W znowelizowanym 29.06.2004r. rozporządzeniu nazwa Ł.-W." zastąpiono nazwą Ł. zgodnie z Rejestrem Podziału Terytorialnego Kraju (TERYT).
W rejestrze tym widnieje zapis W.-przysiółek, zatem błędnie wykreślono "W." z załącznika do rozporządzenia. Takie działanie organów administracji spowodowało, że rolnicy wsi W. zostali pozbawieni środków wsparcia z Unii Europejskiej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269).
Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 stawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej w skrócie p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji przewidziane w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.
Poddawszy takiej kontroli zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest zasadna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 23 listopada 2005r. sygn. akt II SA/Rz 205/05 uchylił decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania A. Cz. płatności w tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004.
Punktem odniesienia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 153 p.p.s.a będzie przywołany wyżej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Stosownie do tego przepisu ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
Sąd stwierdził, że działki rolne będące przedmiotem wniosku i wg treści wniosku oraz twierdzeń skarżącego, położone są w obrębie geodezyjnym W. gminy wiejskiej D. Obręb o takiej nazwie na dzień złożenia wniosku (29.05.2004r.) nie figurował w załączniku nr 2 do rozporządzenia z 14.04.2004r. W części B tego załącznika nazwanego "Obręby geodezyjne zaliczone do poszczególnych stref w ramach obszarów OWN" -obszary o specyficznych utrudnieniach umieszczono obręb geodezyjny "Ł.-W." położony w gminie wiejskiej D. Na skutek zmiany wprowadzonej rozporządzeniem z dnia 29 czerwca 2004r. (Dz. U. nr 158, poz. 1652), która weszła w życie 12.07.2004r. do obszarów ONW o specyficznych utrudnieniach zaliczony został obręb geodezyjny Ł. położony w gminie wiejskiej D.
W uzasadnieniu wyroku Sąd podał, że nie wyjaśniono, czy zatwierdzeniu podlegał wykaz obszarów zawierający obręb geodezyjny "Ł. - W." figurujący w rozporządzeniu w brzmieniu pierwotnym z 14.04.2004r,. czy też po uwzględnieniu zmian dokonanych rozporządzeniem z 29.06.2004r. - zawierający obręb geodezyjny "Ł." i niezawierający obrębu "W.". Kwestia ta w ocenie Sądu ma dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie, bo jeśli zatwierdzeniu podlegał pierwszy z wymienionych wykazów, wyjaśnienia wymagała kwestia przynależności obszaru, na którym położone są działki objęte wnioskiem. Korzystając z zasobów ewidencji gruntów należało zweryfikować podane we wniosku informacje, że działki rolne istotnie leżą w obrębie geodezyjnym "W.", a także fakt występowania na terenie" gminy D. obrębu geodezyjnego "Ł. - W.". Rzeczą organu było wyjaśnienie czy wykazany w pierwotnej wersji załącznika obręb geodezyjny "Ł.-W." obejmuje istniejący w rzeczywistości obręb "W.", czy też nie.
W przypadku ustalenia, że zatwierdzeniu przez Komisję Europejską podlegał Plan zawierający wykaz obszarów ONW określonych w znowelizowanym 29.06.2004r. załączniku nr 2 rozporządzenia z 14.04.2004r., wśród których nie było obrębu geodezyjnego "W." brak było podstaw do zastosowania § 11 ust. 2 rozporządzenia. Organy nie wykazały zaistnienie przesłanek z § 11 ust. 2 rozporządzenia z 14.04.2004r., co oznacza, że decyzja została wydana przedwcześnie bez dostatecznego wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych, bez kompleksowej oceny materiału dowodowego, a więc z naruszeniem art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Ponadto Sąd wskazał, że przy wydawaniu decyzji organ będzie miał na względzie zmiany stanu prawnego dokonane rozporządzeniem z dnia 8.03.2005r. zmieniające rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 44, poz. 423) z uwzględnieniem przepisu przejściowego zamieszczonego w § 2 tego rozporządzenia.
Materiał dowodowy sprawy dowodzi, że organ orzekający w sprawie w ponownie prowadzonym postępowaniu nie zastosował się do wskazań Sądu zawartych w powołanym wyroku. Nie wyjaśnił, w oparciu o materiały organów prowadzących ewidencję gruntów istnienia, bądź nie obszaru geodezyjnego Ł.
W., a nadto jaki obszar o niekorzystnych warunkach zagospodarowania został zaaprobowany przez Komisję Europejską. Lakoniczne uzasadnienie decyzji dotyczące jedynie wskazania numeru i daty decyzji Komisji Europejskiej, bez podania publikatora, nie czyni zadość obowiązkom, jakie zostały nałożone na organ przez Sąd. Wskazania, co do dalszego sposobu prowadzenia postępowania miały na celu doprowadzenie do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy.
Z uwagi na to, że akta administracyjne nadesłane przez organ odwoławczy nie zawierały wyroku Sądu wraz z uzasadnieniem, Sąd dopuścił jako dowód akta sprawy o syg. II S.A./Rz 205/05 zakończonej wyżej powołanym wyrokiem na okoliczność wykazania oceny prawnej i wskazań, co do dalszego trybu postępowania.
Ustawa z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. nr 229, poz. 2273) zwana dalej ustawą wprowadziła kolejność zadań z uwzględnieniem właściwości jednostek organizacyjnych i organów w zakresie wspierania rozwoju i obszarów wiejskich wspieranych ze środków Unii Europejskiej.
W pierwszej kolejności minister właściwy do spraw rozwoju wsi w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw finansów publicznych, rozwoju regionalnego, pracy i środowiska opracowuje projekt planu rozwoju obszarów wiejskich, określony w przepisach Unii Europejskiej po zasięgnięciu opinii sejmików województw i izb rolniczych, a także związków zawodowych rolników indywidualnych i społeczno - zawodowych organizacji rolników o ogólnokrajowym zakresie działania oraz Krajowej Izby Gospodarcze (art. 2 ust. 1 ustawy). Projekt planu zatwierdza Rada Ministrów najpóźniej do dnia 15 marca 2004r. (ust. 2 i ust. 3 art. 2 ustawy). Następnie minister właściwy do spraw rozwoju wsi przekazuje Komisji Europejskiej zatwierdzony przez Radę Ministrów projekt planu (pkt 2 ust. 1 art. 3 ustawy).
Po przyjęciu planu przez Komisję Europejską Rada Ministrów określa w drodze rozporządzenia szczegółowe warunki i tryb udzielania, wstrzymania, zawieszania, zwracania i zmniejszania pomocy finansowej na działania objęte planem, a także przestrzenny zasięg wdrażania tych działań, mając na względzie zapewnienie prawidłowej realizacji planu i ustalenia dokonane z Komisją Europejską pkt 1 ust. 2 art. 3 ustawy).
Przepis ten jest zgodny z art. 14 a ust. 1 ustawy, stosownie do którego w 2004r. rozporządzenie określone w art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy może być wydane po przyjęciu projektu planu przez Komisje Europejską. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi ogłasza plan w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" (pkt 2 ust.2 art. 3 ustawy.)
W przypadku zmiany planu stosownie do art. 4 ustawy przepisy art. 2 i 3 tej ustawy stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że w pierwszej kolejności, w przypadku zmiany granic obszarów wiejskich, wymagana jest zmiana planu rozwoju obszarów wiejskich, która winna być zatwierdzona przez Komisję Europejską. Rozporządzenie Rady Ministrów, jako wykonanie delegacji zawartej w art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy następuje po przyjęciu planu lub zmiany tego planu przez Komisje Europejską.
Ustawodawca w przepisie tym użył wyrażenia "przestrzenny zasięg wdrażania tych działań" dla określenia terytorium, na których będzie wspierany rozwój rolnictwa. Oznacza to, że nie nazwa obrębu geodezyjnego użyta w załączniku, a faktycznie uwzględniony teren w planie zatwierdzony przez Komisje Europejską ma być objęty działaniami wspierającymi dla rozwoju rolnictwa. Zwłaszcza, jeżeli następowała tak częsta zmiana załącznika do rozporządzenia w przedmiocie określenia obszarów OWN.
Obwieszenie Ministra Rolnictwa z 15 listopada 2004r. w sprawie ogłoszenia Plan rozwoju obszarów wiejskich zostało opublikowane w Monitorze Polskim z 2004r. Nr 56 poz. 958 i weszło w życie 31 grudnia 2004r. Z obwieszczenia tego nie wynika, aby zasięg terytorialny ulegał zmianie, a w konsekwencji treść zatwierdzonego przez Komisję Europejską planu.
Mając na względzie przedstawioną chronologię działań przewidzianą przepisami prawa, zalecenia dla organ ponownie prowadzącego postępowanie w niniejszej sprawie należy w dalszym ciągu ocenić jako mające istotne znaczenie dla przyszłego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 23 listopada 2005r. sygn. akt II SA/Rz 205/05 wyjaśnił przesłanki umorzenia postępowania. Sąd podał, że z § 11 ust. 2 rozporządzenia wynika, że dla umorzenia postępowania konieczne jest zaistnienie dwóch przesłanek:
- - pozytywnej - umieszczenie danego obszaru w wykazie ONW oraz
- - negatywnej - niezatwierdzenie tego obszaru ujętego w wykazie ONW przy zatwierdzaniu planu.
Innymi słowy zgodnie § 11 ust. 1 rozporządzenia wyłącznie w przypadku umieszczenia obszaru ONW w planie i zatwierdzenia tego planu przez Komisję Europejską daje podstawy do merytorycznego orzekania, w pozostałych przypadkach należy postępowanie umorzyć na podstawie § 11 ust. 2 rozporządzenia.
Natomiast aktualnie zaskarżona decyzja jest decyzją reformatoryją, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., orzekającą in fine o odmowie przyznania pomocy.
W tym miejscu należy odnieść się też do podstawy prawnej zaskarżonej decyzji, w której organ II instancji powołał § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 marca 2005r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 44, poz. 423) oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Stosownie do § 2 rozporządzenia z dnia 8 marca 2005r. do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie wniosków o przyznanie pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) za 2004r. stosuje się przepisy dotychczasowe. Przepis ten nie jest przepisem prawa materialnego, aby mógł stanowić podstawę do orzekania o odmowie przyznania pomocy. Jest to przepis intertemporalny o charakterze proceduralnym i dlatego nie może stanowić podstawy do merytorycznego orzekania.
Stosownie do art. 107 § 1 k.p.a. decyzja administracyjna powinna zawierać oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony, powołanie podstawy prawnej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, rozstrzygniecie, uzasadnienie faktyczne i prawe, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.
Decyzja organu odwoławczego, uchylająca lub zmieniająca decyzję organu I instancji z powodu odmiennych ustaleń albo oceny stanu faktycznego sprawy uchybia przepisom art. 7, art. 77 i art. 107 k.p.a., jeżeli jej uzasadnienie nie wskazuje przyczyn i dowodów, dla których należało zakwestionować stan faktyczny ustalony w postępowaniu I instancji i przyjąć odmienne ustalenia w tym zakresie jako podstawę rozstrzygnięcia odwoławczego. Taka wada decyzji utrudnia również kontrolę legalności, albowiem uniemożliwia rekonstrukcję zasadniczego ogniwa procesu stosowania prawa przez organ orzekający (wyrok NSA z 13.06.1986r. SA./Wr 258/86 nie publikowany). Wymogom tym nie czyni zadość uzasadnienie zaskarżonej decyzji również i z tego względu, że organ nie ustalił zgodnie z zaleceniami Sądu stanu faktycznego sprawy.
Z art. 5a ust. 3 ustawy z dnia 29 grudnia 1993r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2005r. nr 31, poz. 264 ze zm.) wynika, że decyzje administracyjne w zakresie określonym w odrębnych przepisach wydaje Prezes Agencji, dyrektorzy oddziałów regionalnych i kierownicy biur powiatowych. Tymczasem zaskarżoną decyzję podpisał zastępca dyrektora oddziału regionalnego, który z mocy ustawy nie jest organem władnym do samodzielnego wydawania decyzji, a za takie należy uznać działanie zastępcy dyrektora regionalnego, bowiem nie wskazał, że działa z upoważnienia organu. Organem w tym przypadku jest dyrektor oddziału regionalnego. Jest to istotna wada zaskarżonej decyzji, której nie może sanować znajdujący się na ostatniej stronie decyzji komputerowy wydruk o treści: "podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej". Dodać wypada, że odpowiedź na skargę została prawidłowo podpisana z upoważnienia Dyrektora Oddziału Regionalnego przez zastępcę dyrektora.
Podniesione wyżej kwestie w zakresie niewyjaśnienia stanu faktycznego należy uznać za naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Ponadto organ wydając decyzję naruszył przepis art. 107 § 3 k.p.a. w sposób przedstawiony w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Opisane naruszenia Sąd ocenił jako mające wpływ na wynik sprawy, a decyzję bez wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, do czego organ obligował wyroki WSA w Rzeszowie z 23 listopada 2005r. Sąd uznał jako przedwczesną.
Mając na uwadze przedstawiony stan rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a uchylił zaskarżoną decyzję.
Sąd nie orzekł o nadaniu tymczasowej ochrony na podstawie art. 152 p.p.s.a ze względu na odmowne rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji.
Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w art. 200p.p.s.a. Orzeczona wysokość kosztów postępowania jest wynikiem przyznanej pomocy prawnej skarżącemu postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 sierpnia 2006r. sygn. akt II S.A./Rz 688/06 poprzez zwolnienie skarżącego od wpisu należnego od skargi w - części. Na rozprawie przed Sądem skarżący pouczony w trybie art. 210 p.p.s.a. oświadczył, że na wypadek uwzględnienia skargi wnosi o zwrot uiszczonej części wpisu od skargi w wysokości 100 zł.
W ponownie prowadzonym postępowaniu organ uwzględni przedstawione wyżej uwagi, a w szczególności wyjaśni kwestie związane z granicami terenu, jaki był uwzględniony przy opracowywaniu planu, mając na uwadze, wyżej opisane zmiany nazw obrębów geodezyjnych w zmienianych załącznikach do rozporządzenia, co stanowiło zalecenia dla organu nałożone wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 23 listopada 2005r. Poczynione przez organ w tym zakresie ustalenia będą miały wpływ na treść rozstrzygnięcia przy uwzględnieniu zawartej we wcześniejszym wyroku wykładni Sądu do § 11 ust. 2 rozporządzenia odnośnie przesłanek umorzenia postępowania. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego z zachowaniem reguł wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego organ wyda decyzję zgodnie z warunkami wynikającymi z art. 107 § 3 k.p.a.