Uzasadnienie
Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu [...] marca 2018 r. wydał decyzję nr [...] o odmowie potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. W decyzji tej zawarto pouczenie, że strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może zwrócić się do organu w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pouczono także, że po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Wskazano także, że w przypadku nieskorzystania z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona może wnieść skargę do właściwego miejscowo sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
Powyższa decyzja została doręczona F. B. w dniu 12 marca 2018 r.
Dnia 21 marca 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) F. B. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Pismem z dnia 17 kwietnia 2018 r. Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w związku ze złożonym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, wezwał F. B. do złożenia dodatkowych wyjaśnień.
W dniu 14 maja 2018 r. (data nadania w placówce pocztowej) F. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, w jednym piśmie, skargę na wyżej opisaną decyzję z dnia 8 marca 2018 r. oraz skargę na przewlekłe prowadzenie sprawy przez Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Zaskarżając decyzję zawnioskował o jej "unieważnienie i wydanie decyzji dla niego pozytywnej".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie Sąd wyjaśnia, że skarga na przewlekłe załatwienie sprawy w przedmiocie potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych, została zarejestrowana i jest prowadzona przez tut. Sąd pod sygn. akt II SAB/Rz 68/18. Będzie ona przedmiotem odrębnego rozpoznania.
Natomiast przedmiotowa sprawa dotyczy skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] o odmowie potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.
Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwana dalej "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...) (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Natomiast jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3). Przy czym stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1).
Z treści przywołanych wyżej przepisów wynika zatem, że ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (w terminie 14 dni), albo wniesienie skargi do sądu administracyjnego (w terminie 30 dni). Takie też prawidłowe pouczenie zawierała decyzja z 8 marca 2018 r.
Została ona doręczona F. B. w dniu 12 marca 2018 r. Zatem termin do złożenia skargi upływał z dniem 11 kwietnia 2018 r. (środa). Tymczasem skarżący skargę będącą przedmiotem niniejszego postępowania, nadał w placówce pocztowej w dniu 14 maja 2018 r.
Z naprowadzonych wyżej okoliczności wynika, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje jej odrzuceniem, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia.
Sąd zauważa także, że z nadesłanych przez organ akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący, po doręczeniu mu decyzji z [...] marca 2018 r., skorzystał z prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – dowodem tego jest pismo z 21 marca 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), zatytułowane: "w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o nr [...]". Zatem to dopiero od wydanej, po ponownym rozpoznaniu sprawy przez Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, decyzji przysługiwać będzie skarżącemu prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia mu tej decyzji.
Odnośnie zaś twierdzenia skarżącego o konieczności zastosowania art. 122a § 2 K.p.a., tj. uznania, że wyrażono zgodę na milczące załatwienie sprawy, wyjaśnić należy, że instytucja zawarta w tym przepisie może być zastosowana, tylko i wyłącznie, gdy "przepis szczególny tak stanowi". Ustawa z 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 693), której przepisy stanowią materialnoprawną podstawę załatwienia sprawy, nie przewiduje takiej formy rozstrzygnięcia sprawy.
Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, uznając, że skarga na decyzję z [...] marca 2018 r. została wniesiona z uchybieniem terminu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.