Uzasadnienie
Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 621/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) oddalił skargę R. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej jako WINGiK) z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków.
W dniu 20 lipca 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym)
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji przekazało do WSA w Rzeszowie skargę R. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyżej opisanym prawomocnym wyrokiem.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, na nowy dowód w sprawie, który w jego ocenie nie był Sądowi znany, a dotyczy "wniosku złożonego przez J. S. w dniu 26 maja 1984 r. w Urzędzie Gminy [...] o wykonanie prawomocnego postanowienia Sądu i ujawnienia jej w operacie ewidencji gruntów jako właściciela gospodarstwa rolnego". Zarzucił, że zarówno Starosta [...] jak i WINGiK wniosku tego nie załatwili.
W związku z powyższym Sąd poinformował skarżącego jakie wymogi powinna spełniać skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego stosownie do art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a.). Jednocześnie skarżący został wezwany do podania podstawy wznowienia zawierającego wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - 273 P.p.s.a. uzasadniają według strony wznowienie postępowania w niniejszej sprawie.
W odpowiedzi skarżący wskazał, że przed żadnym sądem administracyjnym nie toczyła się sprawa o gospodarstwo rolne należące do jego matki J. S. Nadto nie toczyło się także żadne postępowanie przed organami administracyjnymi lub samorządowymi. Wyjaśnił, że nie jest w stanie podać szerszej podstawy prawnej do wznowienia postępowania sądowego, gdyż nie ma żadnego przygotowania prawniczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. W przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Podstawy skargi o wznowienie postępowania zostały wyliczone taksatywnie. Można je podzielić na trzy grupy:
- 1. przyczyny nieważności (art. 271 P.p.s.a.),
- 2. właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273 P.p.s.a.),
- 3. orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą (art. 272 P.p.s.a.).
Skarga o wznowienie postępowania jest środkiem prowadzącym do obalenia prawomocnych orzeczeń w wyjątkowych, ściśle określonych wypadkach, o odrębnych i właściwych sobie cechach. Wniesienie tego środka powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu, zbadanie jego zasadności. (K. Sobieralski Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, Kraków 2003, s. 48-49).
Zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 2 P.p.s.a.).
W związku z powyższym pierwszą czynnością sądu jest wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania na posiedzeniu niejawnym pod względem formalnym. Sąd bada, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Przy czym samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania (por. postanowienie SN z 29 stycznia 1968 r., I CZ 122/67, OSNCP 1968, nr 8-9, poz. 154 oraz postanowienie NSA z 25 września 2001 r., II SA/Gd 970/2001, niepubl.). Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. Takie stanowisko zajął również NSA w postanowieniu z 3 czerwca 2004 r. (OW 87/2004, Lex nr 158967), w którym stwierdził, że brak ustawowej podstawy wznowienia postępowania przesądza o obowiązku odrzucenia wniosku bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu.
Wyżej wymienione przepisy w art. 271, art. 272 i art. 273 P.p.s.a. w sposób wyczerpujący określają podstawy (przyczyny) wznowienia postępowania, zaś przepis art. 280 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny wskazuje na obowiązek sądu odrzucenia skargi, jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia.
Skarżący, mimo wezwania Sądu nie wskazał żadnej z takich podstaw. Przy czym brak podstaw wznowienia wynika tu nie tylko z braku przytoczenia przez stronę określonego przepisu, ale przede wszystkim okoliczności pozwalających na ustalenie, że określona podstawa wznowienia postępowania istnieje. Wprawdzie argumenty przedstawione w skardze świadczą, że skarżący próbował wskazać spełnienie podstawy wznowienia określonej w art. 273 § 2 P.p.s.a., jednakże takich podstaw skarżący nie wykazał. Nie przedstawił bowiem przeszkody (czy przeszkód), z powodu której nie mógł we wcześniejszym postępowaniu sądowym powołać takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, a które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Twierdzenia natomiast zawarte w omawianej skardze, ograniczają się jedynie do zarzutu nie załatwienia przez organy wniosku J. S. o ujawnienie jej w operacie ewidencji gruntów jako właściciela gospodarstwa rolnego i nie wykonania postanowienia Sądu.
Mimo wezwania Sądu o wyraźne określenie podstawy wznowienia skarżący nie wykazał spełnienia takich okoliczności. Nadto skarga nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 279 P.p.s.a. tj. nie podano okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz nie sprecyzowano żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia, ale kwestia ta jest bez znaczenia w sytuacji, gdy nie powołano ustawowej podstawy wznowienia.
Skoro w niniejszej sprawie nie podano podstawy wznowienia, nie mówiąc już o wykazaniu jej istnienia skarga o wznowienie postępowania sądowego na podstawie art. 280 P.p.s.a. podlega odrzuceniu.