Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Przedsiębiorstwa "[...]" – J.K. spółki jawnej (dalej w skrócie jako P. – "[...]" lub Spółka) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej jako SKO, Kolegium) z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego.
W podstawie prawnej decyzji SKO powołało art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, zwanej dalej k.p.a.) w zw. z art. 59, art. 60 ust. 1 i 4 oraz art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.).
Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące okoliczności faktyczne i prawne;
Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] ustalił na wniosek "A." sp. z o.o. warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: osiedle mieszkaniowe wielorodzinne "W." z usługami nieuciążliwymi, usługami handlowymi, budynek biurowo-handlowy wraz z infrastrukturą techniczną i układem komunikacyjnym na działkach nr 2741/7, 2741/8, 2741/9, 2741/10, 2741/11, 2741/12, 2741,14, 2741/15, 2741/16, 2741/17, 2741/18, 2741/19, 2741/20, 2741/21, 2741/22, 2741/23, 2741/25, 2741/27, 2742/1, 2742/2, 2742/3, 2742/4, 2743/1, 2743/2, 2743/3, 2743/4, 2743/5, 2743/6, 2743/7, 2743/8 w obr. [...] oraz włączenia do dróg publicznych przez działki nr 2740, 2553/1, 2553/4 w obr. [...] położonych w R., przy ul. S. i T. w graniach określonych na załączniku graficznym do decyzji.
Od tej decyzji odwołanie złożyło P. "[...]", wnosząc o jej uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
SKO decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] umorzyło postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...], stwierdziło niedopuszczalność odwołania P. "[...] " z uwagi na brak przymiotu strony odwołującej się spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) wyrokiem z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 1205/10 oddalił skargę P. "[...]" na w/w postanowienie SKO. NSA wyrokiem z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 1774/11 uchylił zaskarżony wyrok oraz postanowienie SKO z dnia [...] sierpnia 2010 r., [...] stwierdzające, że spółka miała interes prawny w przedmiotowym postępowaniu dotyczącym realizacji planowanego osiedla mieszkaniowego. SKO wskazało, że będąc związanym niniejszym stanowiskiem Sądu jest zobligowane do ponownego rozstrzygnięcia odwołania w/w spółki.
Jednocześnie stwierdziło, że przedmiot odwołania przestał istnieć, gdyż SKO po rozpoznaniu odwołania Prokuratora Rejonowego [...], decyzją z dnia [...] września 2010 r., nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta z dnia [...] czerwca 2010 r. i przekazało sprawę do ponownego rozstrzygnięcia.
W skardze do WSA P. "[...] ", reprezentowana przez radcę prawnego K. B. wniosło o uchylenie decyzji SKO, stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:
- 1) art. 10 § 1 k.p.a., przez całkowite pozbawienie skarżącej możliwości czynnego udziału w postępowaniu odwoławczym, w szczególności przez brak umożliwienia skarżącej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji, co mogło mieć istotny wpływ na zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie oraz jego uzasadnienie,
- 2) art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., przez przedwczesne umorzenie postępowania odwoławczego, w sytuacji w której postępowanie odwoławcze należało zawiesić w oparciu o wskazany przepis, gdyż merytoryczne rozstrzygnięcie postępowania odwoławczego zależy bezpośrednio od wyroku NSA, mającego zapaść w sprawie o sygn. akt II OSK 595/12, który przesądzi, czy decyzja SKO z dnia [...] września 2010 r., nr [...] (którą uchylono decyzję Prezydenta z dnia [...] czerwca 2010 r., tj. przedmiot zakażenia w postępowaniu odwoławczym) – jest zgodna z prawem.
SKO odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji.
W dniu 14 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącej spółki radca prawny K. B. nadał w urzędzie pocztowym pismo adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, do sprawy o sygn. akt II SA/Rz 692/13, w którym zawarł wyraźne oświadczenie o tym, że cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania przed WSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - zwanej dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia pełnomocnika skarżącej o cofnięciu skargi.
W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć.