Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Z. P. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...] kwietnia 2014 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z [...] marca 2014 r. nr [...] o skierowaniu Z. P. na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kategorii B. Z. P. w skardze na wyżej opisaną decyzję zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W treści uzasadnienia skargi, wskazał, że niestawiennictwo w terminie i miejscu wynikającym z ostatecznej decyzji sprowadzi na niego szkodę w postaci zatrzymania uprawnień do kierowania pojazdami w następstwie niepoddania się badaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
W ocenie Sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania aktu ostatecznego ma na celu chronić skarżącego przed realnym niebezpieczeństwem powstania szkody przez okres prowadzenia postępowania sądowego. W niniejszej sprawie realne niebezpieczeństwo zatrzymania prawa jazdy nie zachodzi, skoro wobec skarżącego Z. P. zastosowano i wykonano środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 12 miesięcy (vide: zawiadomienie o wykonaniu środka karnego Starosty [...] z dnia 17 lutego 2014 r. nr pisma [...]).
W związku z tym Starosta zatrzymał dokument uprawniający do kierowania pojazdami do dnia 5 listopada 2014 r. włącznie. Skoro skarżący ma zakaz prowadzenia pojazdów, to nie udowodnił, że może ponieść szkodę na skutek zastosowania się do zaskarżonej do WSA decyzji SKO. Ponieważ strona aktualnie nie może korzystać z przysługujących jej uprawnień do kierowania pojazdami, to i nie może ich utracić na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, co tym samym nie pozwala mówić o niebezpieczeństwie powstania szkody, przed którą ma ją chronić art. 61 § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.