Uzasadnienie
W skardze B. G. z dnia 12 czerwca 2010 r. (data wpływu do organu: 21 czerwca 2010 r.), uzupełnionej następnie – na wezwanie Sądu – pismem procesowym z dnia 10 sierpnia 2010 r., jako przedmiot skargi skarżący wskazał następujące decyzje:
- 1. decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2003 r., nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków;
- 2. decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie gruntów i budynków;
- 3. decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków;
- 4. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków oraz
- 5. decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania.
Skarga na decyzje Starosty [...] z dnia [...] lipca 2003 r. i [...] lutego 2004 r. podlega odrzuceniu z powodu wniesienia jej na decyzje organu I instancji. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia (w tym odwołania), jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem. Decyzje Starosty [...] były zaskarżalne odwołaniem, a zatem wniesienie na nie skargi jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Ponadto zauważyć należy, iż decyzjami Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, odpowiednio z dnia [...] września 2003 r., [...] i z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] rozpatrzono odwołania od decyzji stanowiących przedmiot skargi. Na decyzje ostateczne (doręczone skarżącemu odpowiednio: 24 września 2003 r. i 28 grudnia 2005 r.) skarżący nie wniósł skargi w terminie, pomimo prawidłowego pouczenia.
Skarga na decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] oraz na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] podlega odrzuceniu z powodu prawomocnego osądzenia sprawy w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Wskazana decyzja Starosty [...] została w toku instancji uchylona decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...], a postępowanie I instancji – umorzone. Skargę na decyzję organu odwoławczego WSA w Rzeszowie oddalił prawomocnym wyrokiem z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 514/09.
W zakresie, w jakim skarga kwestionuje decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Ponadto, w myśl art. 13 § 2 p.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Z tych względów skarżący powinien skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju złożyć: 1) za pośrednictwem tego organu (a nie za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego) oraz 2) jako sąd właściwy (ze względu na siedzibę tego organu) wskazać Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Sąd, z uwagi na treść art. 222 p.p.s.a., nie żądał od skarżącego wpisu sądowego, gdyż z treści skargi wynikało, że podlega ona odrzuceniu.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.