Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowiez 17 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 70/11

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Skład
Sędzia WSA Ewa Partyka przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 17 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi A. K. jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu M. E. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalno-usługowego z przeznaczeniem na cele mieszkalne oraz nadbudowę na działkach nr ewid. [...] i [...], położonych w K., przy ul. M. [...].

Ponieważ skarga została podpisana przez B. M., tj. bratanka skarżącej – który miał działać jako jej pełnomocnik, dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie pismem z dnia 27 stycznia 2011 r. poinformował skarżącą, że B. M., nie może działać w jej imieniu w charakterze pełnomocnika, gdyż na mocy art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej jako P.p.s.a.), bratanek nie może reprezentować strony jako pełnomocnik przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią w.w. przepisu pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

W związku z tym skarżąca została wezwana do podpisania skargi. Jednocześnie została ona wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od decyzji objętej skargą w kwocie 500 zł oraz nadesłania 5 odpisów skargi. Powyższe wezwania wraz z pouczeniami, że nieusunięcie wskazanych braków w terminie 7 dni od daty ich doręczenia spowoduje odrzucenie skargi, zostały doręczone skarżącej w dniu 31 stycznia 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwań k. 17 akt sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu wskazane wyżej braki nie zostały usunięte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje

Wyjaśnienia wymaga, że skarga składana do sądu administracyjnego jest pismem procesowym, które aby mogło zostać merytorycznie rozpoznane musi spełniać określone wymogi formalne. Jednym z nich, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. jest podpisanie go przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nieusunięcie pomimo wezwania określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 3 P.p.s.a.).

Nadto nadmienić wypada, że po myśli art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie zaś § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Niezależnie od powyższego taki sam skutek wywiera nieusunięcie pomimo wezwania braków formalnych skargi w postaci nie przedłożenia jej odpisów w stosownej ilości (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Skarga powinna bowiem czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.

Skoro skarżąca pomimo prawidłowego doręczenia jej wezwań nie usunęła wyżej opisanych braków formalnych i braku fiskalnego skargi, skarga nie może być rozpoznana i podlega odrzuceniu.

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 58 § 3 P.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.