Uzasadnienie
II SA/Rz 365/08
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 lipca 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 700/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę L. E. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...], kolejno zaś, w wyniku rozpoznania złożonego przez nią wniosku, wydanym w dniu 9 września 2009 r. postanowieniem przyznał jej prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.
W dniu 15 października 2009 r. wyznaczony i umocowany do reprezentowania skarżącej adw. G. J. przedkładając opinię o braku podstaw do złożenia od w/w wyroku skargi kasacyjnej, wniósł o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia za pełnienie funkcji pełnomocnika z urzędu i sporządzenie tej opinii, gdyż wynagrodzenie to nie zostało zapłacone przez wnioskodawczynię w całości ani w części.
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z regulacją zawartą w § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.) koszty tej pomocy obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia).
Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany ze stopniem jej zaawansowania i rozpoznania w momencie jego ustanowienia (obejmujący zapoznanie się z aktami sprawy oraz sporządzenie opinii), przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł.
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłatę o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia); zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wynosi ona 22 %, co od kwoty 180 zł. daje 39,60 zł.
Ponieważ ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu oprócz opłaty obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki, za taki należy uznać poniesioną przez adw. G. J. opłatę skarbową w kwocie 17 zł. od pełnomocnictwa udzielonego mu przez L. E., co zostało wykazane załączonym dowodem wpłaty.
W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.