Uzasadnienie
Z. S. i M. S. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2009r. znak: [...] uchylającą decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2009r. znak: [...] o odmowie uregulowania stosunków wodnych na działkach nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości K. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W związku z faktem, iż skarga nie była opłacona, wezwano skarżące do solidarnego uiszczenia kwoty 300 zł odpowiadającej wysokości wpisu w niniejszej sprawie, wskazując termin 7 dni na wykonanie wezwania oraz rygor odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do jego treści. Zaznaczono równocześnie, iż uiszczenie wpisu przez jedną skarżącą zwalnia drugą z obowiązku jego uiszczenia.
Wskazane wezwania skarżące otrzymały w dniu 24 września 2009r. (na co wskazują zwrotne potwierdzenia ich odbioru).
W dniu 1 października 2009r. Z. S. wniosła o zwolnienie z przedmiotowej opłaty. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu doprecyzowała żądanie przez wniesienie o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 2 listopada 2009r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie przyznał Z. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi i ustanowienie adwokata, oddalając jej żądanie z pozostałym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Obowiązek opłacenia skargi wynika z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej następnie jako P.p.s.a. Paragraf 1 tego artykułu stanowi, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast wedle § 2 powołanego artykułu pismem takim jest m. in. skarga.
Stosownie z kolei do art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencją braku uiszczenia należnego wpisu jest konieczność odrzucenia skargi – art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż skarga M. S. podlega odrzuceniu. Wymieniona nie uiściła bowiem od niej wpisu sądowego, do którego uiszczenia wezwana została solidarnie wraz z Z. S. Jak wyżej zaznaczono, postanowieniem z 2 listopada 2009r. przyznano Z. S. prawo pomocy m. in. w postaci zwolnienia jej od obowiązku opłacenia skargi. Prawo pomocy w powyższym zakresie nie zostało natomiast przyznane M. S. wobec niezłożenia przez nią stosownego wniosku. Z uwagi na powyższe, wyżej wymieniona obowiązana była do uiszczenia wpisu w terminie do dnia 1 października 2009r. (7 dni od daty doręczenia wezwania do uzupełnienia braku fiskalnego skargi). Wezwanie w tym przedmiocie nie zostało jednak we wskazanym terminie wykonane.
Z wyłożonych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a.