Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 czerwca 2012 r. T. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012 r., Nr [...], uznające za nieuzasadnione zażalenie skarżącej na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta [...] w sprawie przyznania zasiłku celowego na zakup leków i dofinansowanie opłat mieszkaniowych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z uwagi, iż na zaskarżone postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Sprecyzowanie zakresu kontroli nastąpiło w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.Dz. U. z 2012 r. poz. 270, określanej dalej jako P.p.s.a.). Stosownie do treści tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
_@POCZ@__@KON@_1) decyzje administracyjne;
_@_@KON@_2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
_@POCZ@__@KON@_3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
_@POCZ@__@KON@_4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
_@POCZ@__@KON@_4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
_@POCZ@__@KON@_5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
_@POCZ@__@KON@_6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
_@POCZ@__@KON@_7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
_@POCZ@__@KON@_8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zatem podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wymóg, by zaskarżona forma działania administracji publicznej należała do kategorii takich aktów lub czynności, które są kontrolowane przez sąd administracyjny.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012 r., w którym uznano, że zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta [...] jest nieuzasadnione. W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z wymienionych wyżej form działania administracji publicznej, objętych kontrolą sądu administracyjnego, w szczególności nie jest postanowieniem wskazanym w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.
Należy bowiem zauważyć, że w wyniku uwzględnienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie lub przewlekłe prowadzenie postępowania organ wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz., 1071 ze zm., określanej dalej jako k.p.a.) wyznacza dodatkowy termin do załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.
W razie nieuwzględnienia zażalenia organ stwierdza, że należy je uznać za nieuzasadnione. Na tak wydane stanowisko organu wyższego stopnia nie przysługuje zażalenie. Ponadto, mając na względzie utrwalone w tym zakresie orzecznictwo (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2259/2010, Lex Polonica nr 3891878) należy przyjąć, że postępowanie prowadzone na skutek wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. nie ma charakteru samodzielnego postępowania administracyjnego a stanowisko rozstrzygające o zasadności wniesionego zażalenia ma charakter wpadkowy (incydentalny). Nie kończy zatem postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy.
Wypada także zaznaczyć, że złożenie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. świadczy o wyczerpaniu środków zaskarżenia i umożliwia wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu administracji publicznej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. natomiast postanowienie wydane w przedmiocie zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania lub niezałatwienie sprawy w terminie nie może być przedmiotem odrębnej skargi do sądu administracyjnego.
Należy więc stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie podlega kognicji sądu administracyjnego, dlatego przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna.
Z przedstawionych wyżej względów Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.