Uzasadnienie
W dniu 2 lipca 2020 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga A. W. (skarżący) reprezentowanego przez adw. E. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.
Zarządzeniem z dnia 2 lipca 2020 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych wniesionej przez niego skargi, poprzez m. in. złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – pod rygorem odrzucenia skargi.
W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącego nadesłał pełnomocnictwo ogólne z dnia 14 lipca 2020 r., które jednak nie zostało podpisane przez skarżącego.
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 6 października 2020 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał pełnomocnika skarżącego aby w terminie 7 dni przedłożył podpisane pełnomocnictwo – pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie o usunięcie powyższego braku wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania w wyznaczonym terminie, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 października 2020 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach sądowych - k. 29).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Natomiast art. 37 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Niezałączenie prawidłowo sporządzonego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej stanowi brak formalny skargi, który można jednak konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
Sąd wyjaśnia, że przedłożenie pełnomocnictwa bez podpisu mocodawcy potwierdzającego fakt udzielenia pełnomocnictwa tworzy wyłącznie domniemanie udzielenia umocowania bądź wskazuje tylko na ewentualną wolę jego udzielenia (zob. postanowienie NSA z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt II GZ 553/16).
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego pomimo wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez przedłożenie prawidłowo udzielonego pełnomocnictwa, nie uczynił zadość wezwaniu.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I postanowienia.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II postanowienia).