Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] lipca 2009 r Nr rej. [...] wydana w wyniku odwołania Spółki pod nazwą D. Spółka Jawna w W. od decyzji Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy [...] z dnia [...] maja 2009 r. Nr rej. [...] dotycząca umorzenia postępowania w sprawie uchylenia decyzji Inspektora Pracy z dnia [...] grudnia 2008 r Nr [...] – utrzymująca w/w decyzję.
W podstawie prawnej decyzji powołano przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 19 ust.1 pkt 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r o Państwowej Inspekcji Pracy / Dz.U Nr 89,poz. 589/.
Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że Inspektor Pracy decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] wstrzymał prace produkcyjne z użyciem piły tarczowej, dwupiły drewna, pilarki tarczowej, wykrawarki do usuwania sęków i zobowiązał w określonym terminie do wykonania zabezpieczeń tych urządzeń w celu poprawy ryzyka zawodowego na wymienionych stanowiskach pracy przy tych urządzeniach.
W/w decyzja została zaskarżona przez w/w Spółkę do Okręgowego Inspektora Pracy.
Rozpatrując odwołanie Okręgowy Inspektor Pracy postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr rej. [...] działając w oparciu o art. 19 ust.1 pkt 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy /Dz. U. Nr 89, poz. 589/ oraz art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania co spowodowało, że decyzja z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu uzyskała walor decyzji ostatecznej.
Pismem z dnia 26 stycznia 2009 r. Spółka zawiadomiła Inspektora Pracy o sposobie wykonania zaleceń ujętych w/w nakazie, które to czynności zostały sprawdzone przez Inspektora Pracy w dniu 6 lipca 2009 r. Zostało stwierdzone, że nakaz został w całości wykonany.
W dniu 5 maja 2009 r. Spółka zwróciła się z wnioskiem do Okręgowego Inspektora Pracy o uchylenie decyzji Inspektora Pracy dnia [...] grudnia 2008 r Nr [...] co do nakazu nr od 1 do nr 4 i jako podstawę swojego wniosku wskazała przepis art. 154 § 1 k.p.a. argumentując, że decyzja nakazowa została wydana z naruszeniem prawa procesowego i wskazała przepis art. 31 ust.3, 34 ust. 2 w zw. z art. 12 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy / Dz.U Nr 89, poz. 589/, art. 107 § 3, art. 7, 77 i 81 k.p.a. oraz prawa materialnego / art. 215§ 1 216 § 1 Kodeksu pracy /.
Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy po rozpoznaniu w/w wniosku decyzją z dnia [...] maja 2009 r umorzył postępowanie w sprawie uchylenia decyzji nakazowej Inspektora Pracy dnia [...] grudnia 2008 r Nr [...] wobec stwierdzenia, że zalecenia w decyzji nakazowej, której uchylenia obecnie domaga się Spółka zostały wykonane, zatem wniosek o uchylenie tej decyzji jest bezprzedmiotowy.
W odwołaniu do Okręgowego Inspektora Pracy odwołująca Spółka wniosła o uchylenie decyzji powtarzając argumentację jak we wniosku z dnia 5 maja 2009 r w sposób obszerny opisując nieprawidłowości decyzji nakazowej.
Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy Okręgowy Inspektor Pracy nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia i podtrzymał w pełni stanowisko organu I instancji.
Z powołaniem się na treść art. 154 § 1 k.p.a. wyjaśnił, że wzruszenie decyzji w tym trybie uzależnione jest od wykazania, że zostały spełnione przesłanki w nim wymienione tj. żadna ze stron nie nabyła prawa lub jeżeli przemawia za uchyleniem decyzji interes społeczny lub słuszny interes strony.
Zarzuty podnoszone przez odwołująca się Spółkę zmierzają do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy poprzez sprawdzenie poprawności decyzji nakazowej mogły być skutecznie podnoszone na etapie postępowania odwoławczego a obecnie jako spóźnione są nieskuteczne.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący nie sprecyzował kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji, powtórzył argumentację jak w odwołaniu.
Wskazał dodatkowo, że za uchyleniem decyzji przemawia słuszny interes strony, gdyż wywiązując się z obowiązku objętego nakazem zmuszony był do wyłączenia z procesu produkcyjnego dwóch maszyn, zakupienia nowej pilarki za 20 tys. zł, wyłączenia z eksploatacji obrabiarki co wiązało się ze zmniejszeniem produkcji tym samym zmniejszeniem zysku Spółki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje
skarga jest nieuzasadniona.
Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a. nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia / art. 135 ustawy/.
W przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt /decyzja, postanowienie/ wydany został z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania / art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a./ lub stwierdzenia jego nieważności /art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a./ eliminuje taki akt z obrotu prawnego poprzez jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności.
W przeciwnym wypadku skarga podlega oddaleniu /art.151 P.p.s.a./.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w takim właśnie zakresie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji prawa nie narusza.
Stan faktyczny sprawy jest niekwestionowany i sprowadza się do stwierdzenia, decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] Inspektor Pracy wstrzymał prace produkcyjne z użyciem piły tarczowej, dwupiły drewna, pilarki tarczowej, wykrawarki do usuwania sęków i zobowiązał w określonym terminie do wykonania zabezpieczeń tych urządzeń w celu poprawy ryzyka zawodowego na wymienionych stanowiskach pracy przy tych urządzeniach. W/w decyzja uzyskała walor decyzji ostatecznej wobec stwierdzenia przez Okręgowego Inspektora Pracy, że odwołanie od tej decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu /postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr rej. [...] doręczone Spółce w dniu 28 stycznia 2009/.
Wniosek skarżącej Spółki zmierzał do zmiany w/w decyzji w trybie art.154 kpa.
Postępowanie prowadzone na podstawie art. 154 k.p.a. jest postępowaniem nadzwyczajnym, ma za przedmiot ustalenie przesłanek wzruszenia ostatecznej decyzji.
W wyniku rozpoznania sprawy organ administracji ostateczną decyzję w zależności od ustaleń zmienia lub uchyla albo odmawia zmiany lub uchylenia decyzji, bądź jeżeli stwierdzi bezprzedmiotowość postępowania wszczętego na podstawie art. 154 k.p.a. umarza postępowanie.
Przepis art. 154 § 1 k.p.a. ustanawia dwie przesłanki, które musza wystąpić łącznie, ażeby można było wzruszyć decyzję ostateczną.
Przesłankami tymi są;
1/ decyzja nie tworzy praw nabytych dla żadnej ze stron postępowania, 2/ za wzruszeniem tej decyzji muszą przemawiać względy interesu społecznego lub słuszny interes strony.
Wymagania interesu społecznego lub słusznego interesu strony muszą być ustalone w konkretnej sprawie i muszą uzyskać zindywidualizowaną treść, wynikającą ze stanu faktycznego i prawnego sprawy. Ponadto musi być spełniony warunek, że żadna ze stron nie nabyła prawa.
W niniejszej sprawie do dokonania prawidłowej oceny zaskarżonej decyzji, wyjaśnienia wymaga pojęcie nabycia prawa, oraz wykonanie nałożonego obowiązku.
Przez nabycie prawa należy rozumieć między innymi taką sytuację w której organ administracji decyzją nakłada obowiązek co oznacza to, że organ nie może w drodze zmiany czy też uchylenia decyzji obowiązek ten zmienić lub uchylić.
W rozpoznanej sprawie na spółkę skarżącą został nałożony decyzją nakazową obowiązek do wykonania zabezpieczeń urządzeń w celu poprawy ryzyka zawodowego ze wskazaniem terminu jego wykonania.
W dniu 26 stycznia 2009 r. Spółka powiadomiła inspektora pracy o wykonaniu nałożonego na nią obowiązku co zostało potwierdzone przez Inspektora Pracy w dniu 6 lipca 2009 r.
W takiej sytuacji organ prawidłowo orzekł,że zachodzą przesłanki z art. 105 § 1 k.p.a. bowiem stwierdzenie przez organ, że nałożony na spółkę obowiązek został wykonany powoduje, że postępowanie wszczęte w/w trybie stało się bezprzedmiotowe.
Niezależnie zgodzić należy się z argumentacją organu, że zarzuty podnoszone zarówno we wniosku skarżącej Spółki jak i w odwołaniu w tym postępowaniu są nieskuteczne, gdyż dotyczą merytorycznego rozstrzygnięcia decyzji ostatecznej.
Reasumując, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza prawa, natomiast zawarte w skardze zarzuty nie doprowadziły do podważenia jej legalności.
Z tych przyczyn skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm./.