Uzasadnienie
W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2010r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] maja 2010r. znak: [...], która orzekała o wymeldowaniu wyżej wymienionego z pobytu stałego pod adresem [...].
W związku z faktem, iż skargi nie opłacono wezwano składającego ją do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu, wskazując termin 7 dni na uczynienie zadość wezwaniu oraz pouczając o rygorze w postaci odrzucenia skargi mającego zastosowanie w razie nieuzupełnienia powyższego braku.
Wezwanie doręczone zostało W. K. w dniu 9 sierpnia 2010r.
Termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie z dniem 16 sierpnia 2010r.
W dniu 23 sierpnia 2010r. W. K. złożył w tut. Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do opłacenia skargi, dokonując równocześnie tej czynności. W uzasadnieniu podniósł, że w skardze podał jako adres do korespondencji miejsce zamieszkania jego matki w I., podczas, gdy sam mieszka w W. pracując tam. Podkreślił, iż przyjeżdża do I. co dwa tygodnie i z treścią skierowanego do niego wezwania sądowego zapoznał się dopiero w dniu 21 sierpnia 2010r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Dokonując w postępowaniu sądowym czynności po upływie przewidzianego na jej podjęcie terminu strona musi liczyć się z konsekwencją w postaci bezskuteczności owej czynności, na co wskazuje brzmienie art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.
W sytuacji jednak, gdy przyczyna niedotrzymania określonego terminu nie była przez stronę zawiniona, może ona złożyć wniosek o przywrócenie tego terminu do podjęcia danej czynności, uprawdopodobniając jednocześnie okoliczności na brak owej winy wskazujące – art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 P.p.s.a.
Przyjmuje się, iż strona obowiązana jest do dołożenia należytej staranności w dbaniu o własne interesy procesowe. Tym samym, jako zawinione przez nią niedotrzymanie terminu należy traktować jakiekolwiek niedbalstwo przy dokonywaniu czynności.
Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, w ocenie Sądu, na istnienie po stronie W. K. winy w spóźnionym uiszczeniu wpisu.
Wyżej wymieniony podał bowiem w skardze jako swój adres do korespondencji: [...], podczas gdy rzeczywiście pod adresem tym nie przebywał, pracując w W. Na taki więc adres skierowano do niego wezwanie dotyczące uiszczenia wpisu. Na usprawiedliwienie faktu opóźnionego opłacenia skargi wnoszący ją powołał okoliczność, iż do I. przyjeżdża co dwa tygodnie, w związku z czym zapoznał się z treścią kierowanej do niego przez Sąd przesyłki dopiero w dniu 21 sierpnia 2010r., po czym niezwłocznie uiścił wpis.
Zachowanie to świadczy, zdaniem Sądu, niewątpliwie o zawinionym postępowaniu skarżącego, który powinien tak zorganizować kwestie związane z odbiorem adresowanej do niego na wskazany w tym celu adres korespondencji, aby nie wynikały dla niego z tego tytułu żadne negatywne konsekwencje. Brak takiej należytej organizacji nie może zaś usprawiedliwiać niezastosowania się do wskazanego przez Sąd terminu na podjęcie określonej czynności procesowej.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a.