Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 roku, Nr [...] Wojewoda [...] uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2004 roku, Nr [...] o wymeldowaniu Z. F. z pobytu stałego z lokalu przy ul. O. [...] w P. i orzekł o odmowie jego wymeldowania.
Z decyzją tą nie zgodził się Z. F. i zaskarżył ją do tutejszego sądu.
W toku postępowania, w dniu 13 kwietnia 2005 roku, skarżący Z. F. zmarł (skrócony odpis aktu zgonu w aktach tutejszego sądu, sygn. akt [...]). Z uwagi na powyższą okoliczność sąd postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2005 roku zawiesił postępowanie do czasu ustalenia następców prawnych po skarżącym.
W odpowiedzi na wezwanie sądu uczestnik postępowania Z. F., pismem z dnia 21 listopada 2005 roku, jako następców prawnych po skarżącym wskazał – K. F. i G. F. W konsekwencji sąd postanowieniem z dnia 16 lutego 2006 roku podjął zawieszone postępowanie.
Pismem z dnia 11 maja 2006 roku sąd zwrócił się do wyżej wskazanych osób o oświadczenie czy popierają złożoną przez Z. F. skargę. W piśmie tym niewłaściwe podano datę i numer zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi obaj następcy prawni skarżącego oświadczyli, iż nie popierają przedmiotowej skargi.
Z uwagi na wyżej wskazane uchybienie sąd pismem z dnia 27 czerwca 2006 roku ponownie zwrócił się od następców prawnych skarżącego o złożenie oświadczenia czy popierają wniesioną przez niego skargę. Do pisma dołączono stosowne pouczenie, iż brak odpowiedzi w terminie 7 dni skutkować będzie przyjęciem, iż skarga została cofniętą w odpowiedziach na pismo sądu z dnia 11 maja 2006 roku. Wezwanie zostało doręczone K. F. w dniu 5 lipca 2006 roku, a G. F. w dniu 4 lipca 2006 roku. Pomimo upływu zakreślonego terminu nie udzielono na nie odpowiedzi. Stosując się do wyżej wskazanego rygoru i jednocześnie nie znajdując przeciwwskazań wymienionych w art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływana dalej jako P.p.s.a., sąd uznał, iż skarga została skutecznie cofnięta.
Procesowym skutkiem rezygnacji skarżących z sądowej kontroli zaskarżonej decyzji jest umorzenie postępowania.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. umorzył postępowanie.